Gevoelige hond

Gestart door runa, juni 06, 2020, 18:23:31

Vorige topic - Volgende topic

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

runa

Sherlock is sinds oktober bij ons en sindsdien is hij al een heel andere hond geworden. Desondanks merk ik dat hij toch erg gevoelig is en een eigen aanpak vraagt. Ik ben nu het boek control unleashed van Leslie McDevitt opnieuw aan het lezen en ik verwacht dat een aantal van die oefeningen hem wel kunnen helpen. Maar ik wil ook eens mijn verhaal doen en misschien zijn er hier mensen met andere ideeën of tips.
Alvast mijn excuses voor de lange tekst.


Wat mij werd verteld door de vorige eigenares:
Sherlock is een kruising golden retriever x rottweiler, geboren in een oepsnestje (hij is nu 2 jaar). Hij leefde samen met een chihuahua, ging regelmatig maar niet dagelijks wandelen, zat overdag in de tuin en mocht binnen als ze thuis waren. Sherlock moest weg omwille van scheiding. De eigenares kon hem zelf niet houden dus verbleef hij bij de ex-partner. Die zou er echter niet zo goed voor zorgen en hem vaak opsluiten in een bench. Daar heeft Sherlock een paar weken verbleven voordat hij bij mij kwam. Mijn indruk was dat Sherlock wel graag gezien werd (door de eigenares, die ex-partner heb ik nooit gezien) en dat ze strikter is in haar aanpak dan mij.

In het begin was Sherlock erg in zichzelf getrokken. Ik twijfelde zelf ook erg omdat ik hem moeilijk kon lezen en omdat ik eerdere ervaringen nog aan het verwerken was. Hij had een persoonlijke bubbel en heeft een paar keer naar mijn vriend gehapt toen die dat niet respecteerde. Naar vreemde mensen viel hij regelmatig uit als ze te dicht kwamen. Als hij hen zelf mag begroeten was/is er geen probleem.
Hij had schrik van banale dingen zoals een wasmand of een pan en blafte naar weerspiegelingen en andere zaken die net iets anders waren.

Ik moet wel toegeven dat we het hem de eerste maanden echt niet gemakkelijk gemaakt hebben. Hij ging meteen mee op reis en ik heb hem kort daarna ook meegenomen om te gaan doggysitten (hij is niet bij de andere honden geweest maar rook en hoorde hen wel natuurlijk). Mijn vriend heeft ook een nieuw apartement gekocht waar we naar verloop van tijd ook regelmatig zijn blijven slapen. De eerste nacht op een andere locatie is voor hem altijd moeilijk en dan wil hij het liefst zo dicht mogelijk bij ons zijn maar hij neemt er ook genoegen mee om tegen de slaapkamerdeur te liggen. De daaropvolgende nachten is hij wel steeds meer op zijn gemak en durft hij verder weg te liggen.
Het heeft wel een tijd geduurd eer hij s'nachts rustig was op mijn vriend zijn appartement omdat we daar vaak maar 1-2 nachten blijven. Nochtans hebben we hem van in het begin regelmatig naar daar mee genomen.
Als ik hem thuis alleen laat op een moment of een manier dat buiten mijn normale doen is blaft hij ook even. Af en toe gebeurt het ook eens dat hij iets pikt als hij alleen is maar hij bijt niet snel iets bewust kapot.

Andere honden daar heeft hij een beetje een haat-liefde verhouding mee. Als we gaan wandelen en we komen een andere hond tegen dan reageert hij wel heftig. De ene keer wil hij duidelijk spelen, de andere keer is het eerder agressief. Samen wandelen met andere honden is over het algemeen geen probleem, al heeft hij ook wel al in de clinch gelegen met een andere reu.
Hondenschool is voor hem nog te heftig. Hij doet echt zijn best om naar mij te luisteren maar hij heeft het moeilijk met al die honden rondom hem en valt toch regelmatig uit. Ook in een kleine groep met maar 3 andere aanwezige honden had hij het moeilijk, al was het wel beter. Ik heb me ingeschreven voor privélessen maar die gaan nu nog niet door.

Katten en andere kleine dieren zijn ook moeilijk. Als we een kat tegenkomen op straat valt hij uit. Maar op reis zat er een kat die honden gewoon is, daar reageerde hij in het begin ook hevig op maar omdat ze niet bang was van hem is hij ook steeds rustiger geworden en konden ze zelfs naast elkaar liggen. De kat heeft hem zelfs eens in een hoekje gedreven  :doh:

Als hij uitvalt duurt het wel even voor hij terug kalmeert en algemeen is hij buiten nooit echt rustig. Hij weet graag wat er rondom hem gebeurt en kan met momenten echt de omgeving afzoeken. Zijn stoelgang is in het begin van de wandeling vast maar wordt dan stelselmatig platter tot het echt vloeibaar is. Hij probeert ook meestal 5-8 keer te gaan terwijl er enkel maar de eerste 2-3 keer een redelijke hoeveelheid uit komt, daarna zijn het maar druppels meer. Van voeding veranderen helpt niet dus ik vermoed dat het met stress/opwinding te maken heeft.

In de tijd dat hij hier is, is hij algemeen wel al veel verbetert. Hij heeft vertrouwen in ons en komt vaak zelf in onze persoonlijke ruimte om knuffels te vragen. We kunnen vanalles met hem doen en hij kan heel veel verdragen van ons. Als hij iets liever niet heeft is hij ook zacht in zijn communicatie naar ons toe. Hij is niet meer zo wantrouwig naar vreemden en blaft en schrikt veel minder. Als dat toch gebeurt komt hij vrijwel meteen bij ons steun zoeken. Hij leert snel, luistert goed en respecteert de grenzen die we hem opleggen. Hij gaat alleen soms over zijn eigen grenzen.

De laatste dagen merk ik dat hij een beetje een terugval kent. Hij blafte op een deken dat buiten hing te drogen (er staat een afbeelding van katjes op) en op het luik van het raam dat niet meer volledig open stond. Hij gromde toch weer even naar een passant die te dicht kwam en blafte naar een reclamebord.
Misschien hebben we zijn vorderingen iets te veel overschat en zoeken we (onbewust) minder rustige plaatsen op. Misschien is het door de versoepeling van de coronamaatregelen ook effectief drukker in de buurt. Wandelingen in het bos of op plaatsen waar we weinig tot geen mensen tegen komen zijn voor ons allemaal wel meer ontspannend en dat merk je aan hem.

Ik hoop (nog) meer rust in hem te krijgen en zijn threshold iets te kunnen verhogen zodat hij minder snel in de rooie gaat. Anderzijds is het ook een halve rottweiler en om eerlijk te zijn ken ik het ras niet goed genoeg om te weten of hier ook typisch rottweilergedrag tussen zit. Het zou me niet verbazen dat een waakhond ook heel aandachtig is op zijn omgeving en meteen reageert als er, in zijn ogen, iets niet pluis is.

kathytjeuh_newfy

Je weet natuurlijk nooit wat er voor in zijn leven afgespeeld heeft....

Ik zou eens informeren bij een goeie privé les, ik ken iemand uit Aartrijke die lessen geeft, mijn vriendin met haar husky heeft er al veel baat bij gehad.

Dat uitvallen en op den duur diarree hebben had dyango ook. Die was al helemaal wild nog voor de vertrokken. Uiteindelijk heb ik met hem nooit ontspannen wandelingen gedaan. Niet alleen hij, maar vooral ik, zocht voortdurend de omgeving af.

Heeft Sherlock de stoelgang die je beschrijft ook thuis in de tuin?

runa

Thuis is het over het algemeen vast maar hij kakt weinig in de tuin, alleen als we een dag niet gaan wandelen en hij niet anders kan.

Wat doe je nu met Dyango? Ga je nog met hem wandelen?

antje

Ik herken hier wel vrij veel van Dante in.
Dat reageren op situaties die plots anders zijn bvb, vertrekken op wandeling moet bvb naar links, niet naar rechts, dan is hij van zijn melk, ik noem hem mijn autistje  :lol:
Toen hij hier pas was (de eerste zes maanden ongeveer), viel hij uit naar alles wat bewoog, een blad dat een paar meter verder neerdwarrelde was al genoeg  :doh:  Ik heb er veel kunnen uittrainen, maar op wandeling blijft hij "patrouilleren".
Naar andere honden blijft ook hij uitvallen, maar niet omdat hij agressief is, hij wil er gewoon naartoe om te spelen. Ik heb hier thuis al meerdere honden samen met hem gehad (Dasso, Lay's, Louna en vorige zomer even Vicco) en van geen enkele hond maakte hij een probleem. Ook samen wandelen met mijn zus haar honden is geen enkel probleem, dat kan hij, maar zodra hij op wandel een andere hond spot verandert hij in een hypernerveuze keffer  :mrgreen:

Even een terugval lijkt me normaal, 't ook heel wat waar hij aan moet wennen. Ik zou voorlopig weer wat meer rust proberen te brengen en dan terug beginnen opbouwen.
Als ik het zo lees ben je goed bezig en hebben jullie toch al behoorlijk wat vorderingen gemaakt  :thumbs:

Neverever

Quincy heeft bv argwaan naar stofzuiger of vallende zware voorwerpen of dingen die ze niet meteen herkent, maar ze herstelt zich zeer snel, op zich is dat een behoorlijk zekere hond die een hoop herrie en drukte stoicijns ondergaat, wat volgens mij toch wel beetje rottweiler eigen is, ze zijn niet zo rap uit evenwicht te krijgen. Onrustig is ze zeer zeker niet behalve als ze al even geen actie heeft gehad dan gaat ze daar om vragen. Zowel rika vroeger als Quincy nu zouden evengoed in een drukke stad functioneren.

runa

Citaat van: Neverever op juni 07, 2020, 20:36:45 Quincy heeft bv argwaan naar stofzuiger of vallende zware voorwerpen of dingen die ze niet meteen herkent, maar ze herstelt zich zeer snel, op zich is dat een behoorlijk zekere hond die een hoop herrie en drukte stoicijns ondergaat, wat volgens mij toch wel beetje rottweiler eigen is, ze zijn niet zo rap uit evenwicht te krijgen. Onrustig is ze zeer zeker niet behalve als ze al even geen actie heeft gehad dan gaat ze daar om vragen. Zowel rika vroeger als Quincy nu zouden evengoed in een drukke stad functioneren.
Bedankt om je ervaring te delen. Dan is mijn vermoeden toch juist dat het niet helemaal rasgebonden is. Voor Sherlock zou een drukke stad dus wel een probleem zijn.

barbera

@ Runa, wat betreft mijn ervaring met herplaatsers en hun problematiek, zie ik zelf ook dat er weleens sprake is van terugval. De ene keer groter en heftiger dan de ander. Met Pinda merk ik nu meer rust en als er terugval is, dan is dat van zeer korte duur( heb haar wel al dik 2 1/2 jaar).

Zina

Misschien nog een leestip in dit geval: 'Dogsitief' van Ineke Vander Aa.
Zelf geen ervaring met hypergevoelige honden, maar als ik jouw verhaal lees, lijkt het er wel op.
Veel succes alleszins en mooi dat je zo veel geduld en begrip voor hem opbrengt  :huggg:

vivtje

Dacht dat ik over Ché las, veel geduld en alles komt goed, nu valt hij niet meer uit, of de honden moeten zelf lelijk tegen hem doen dan zou wel eens aanstalten maken om uit te vliegen, met een korte nee loopt hij weer in het gareel, maar in het begin vloog hij uit naar alles wat hij tegen kwam, mensen met een plastieken zak die wat lawaai maakte dan vloog al uit, veel geduld en het komt wel goed

runa

Citaat van: Zina op juni 08, 2020, 22:17:19 Misschien nog een leestip in dit geval: 'Dogsitief' van Ineke Vander Aa.
Zelf geen ervaring met hypergevoelige honden, maar als ik jouw verhaal lees, lijkt het er wel op.
Veel succes alleszins en mooi dat je zo veel geduld en begrip voor hem opbrengt  :huggg:
Ik ben niet happig op om er direct een label als hoogsensitief op te plakken. Dat gezegd zijnde lijkt het me wel een interessant boek, ongeacht of het op Sherlock toepasbaar is of niet.

Citaat van: vivtje op juni 09, 2020, 17:02:57 Dacht dat ik over Ché las, veel geduld en alles komt goed, nu valt hij niet meer uit, of de honden moeten zelf lelijk tegen hem doen dan zou wel eens aanstalten maken om uit te vliegen, met een korte nee loopt hij weer in het gareel, maar in het begin vloog hij uit naar alles wat hij tegen kwam, mensen met een plastieken zak die wat lawaai maakte dan vloog al uit, veel geduld en het komt wel goed
Bedankt, dit geeft me hoop.

triene

Citaat van: runa op juni 06, 2020, 18:23:31 In het begin was Sherlock erg in zichzelf getrokken. Ik twijfelde zelf ook erg omdat ik hem moeilijk kon lezen en omdat ik eerdere ervaringen nog aan het verwerken was. Hij had een persoonlijke bubbel en heeft een paar keer naar mijn vriend gehapt toen die dat niet respecteerde. Naar vreemde mensen viel hij regelmatig uit als ze te dicht kwamen. Als hij hen zelf mag begroeten was/is er geen probleem.
Hij had schrik van banale dingen zoals een wasmand of een pan en blafte naar weerspiegelingen en andere zaken die net iets anders waren.

Ik moet wel toegeven dat we het hem de eerste maanden echt niet gemakkelijk gemaakt hebben. Hij ging meteen mee op reis en ik heb hem kort daarna ook meegenomen om te gaan doggysitten (hij is niet bij de andere honden geweest maar rook en hoorde hen wel natuurlijk). Mijn vriend heeft ook een nieuw apartement gekocht waar we naar verloop van tijd ook regelmatig zijn blijven slapen. De eerste nacht op een andere locatie is voor hem altijd moeilijk en dan wil hij het liefst zo dicht mogelijk bij ons zijn maar hij neemt er ook genoegen mee om tegen de slaapkamerdeur te liggen. De daaropvolgende nachten is hij wel steeds meer op zijn gemak en durft hij verder weg te liggen.
Het heeft wel een tijd geduurd eer hij s'nachts rustig was op mijn vriend zijn appartement omdat we daar vaak maar 1-2 nachten blijven. Nochtans hebben we hem van in het begin regelmatig naar daar mee genomen.
Als ik hem thuis alleen laat op een moment of een manier dat buiten mijn normale doen is blaft hij ook even. Af en toe gebeurt het ook eens dat hij iets pikt als hij alleen is maar hij bijt niet snel iets bewust kapot.

Andere honden daar heeft hij een beetje een haat-liefde verhouding mee. Als we gaan wandelen en we komen een andere hond tegen dan reageert hij wel heftig. De ene keer wil hij duidelijk spelen, de andere keer is het eerder agressief. Samen wandelen met andere honden is over het algemeen geen probleem, al heeft hij ook wel al in de clinch gelegen met een andere reu.
Hondenschool is voor hem nog te heftig. Hij doet echt zijn best om naar mij te luisteren maar hij heeft het moeilijk met al die honden rondom hem en valt toch regelmatig uit. Ook in een kleine groep met maar 3 andere aanwezige honden had hij het moeilijk, al was het wel beter. Ik heb me ingeschreven voor privélessen maar die gaan nu gedreven  :doh:

Als hij uitvalt duurt het wel even voor hij terug kalmeert en algemeen is hij buiten nooit echt rustig. Hij weet graag wat er rondom hem gebeurt en kan met momenten echt de omgeving afzoeken. Zijn stoelgang is in het begin van de wandeling vast maar wordt dan stelselmatig platter tot het echt vloeibaar is. Hij probeert ook meestal 5-8 keer te gaan terwijl er enkel maar de eerste 2-3 keer een redelijke hoeveelheid uit komt, daarna zijn het maar druppels meer. Van voeding veranderen helpt niet dus ik vermoed dat het met stress/opwinding te maken hee Hij gaat alleen soms over zijn eigen grenzen.

De laatste dagen merk ik dat hij een beetje een terugval kent. Hij blafte op een deken dat buiten hing te drogen (er staat een afbeelding van katjes op) en op het luik van het raam dat niet meer volledig open stond. Hij gromde toch weer even naar een passant die te dicht kwam en blafte naar een reclamebord.
Misschien hebben we zijn vorderingen iets te veel overschat en zoeken we (onbewust) minder rustige plaatsen op. Misschien is het door de versoepeling van de coronamaatregelen ook effectief drukker in de buurt. Wandelingen in het bos of op plaatsen waar we weinig tot geen mensen tegen komen zijn voor ons allemaal wel meer ontspannend en dat merk je aan hem.

Ik hoop (nog) meer rust in hem te krijgen en zijn threshold iets te kunnen verhogen zodat hij minder snel in de rooie gaat. Anderzijds is het ook een halve rottweiler en om eerlijk te zijn ken ik het ras niet goed genoeg om te weten of hier ook typisch rottweilergedrag tussen zit. Het zou me niet verbazen dat een waakhond ook heel aandachtig is op zijn omgeving en meteen reageert als er, in zijn ogen, iets niet pluis is.

Hoe versta ik dat je nog meer rust in hem wil brengen, dat klinkt of het bij mij nog gisteren gebeurde! Nu is de laatste keer wel al een paar jaartjes gelen maar, zo iets kleeft aan mij en dikwijls heb ik voor  honden dan nog een speciaal "boontje". Heb wel geen ervaring van echte waakrassen bij mij thuis te hebben. Deze ken ik slechts van hondenscholen (les aan gegeven) en van buiten de les ook samen met de eigenaar/aren nog bij te praten en zodoende beter te observeren om zo mogelijk oplossingen te zoeken - Vinden.

Het is moeilijk om zomaar iets te typen (dat weet jij ook) maar zo in het begin een hond die toch al is het maar een klein rugzakje veel te belasten en overal mee te nemen, zou ik niet gedaan hebben. Maar toch heb ik ook die verleidingen gehad en de tol betaald (beter gesteld: de hond betaalde die) en wij hadden de taak om ons enthousiasme te beheersen en terug andere wegen te zoeken om de hond terug een zekere rust te geven.

Nog steeds heb ik de neiging om aan te raden om met een hond die zich niet te goed voelt, geen hondenschool te volgen. Wat wil je daarmee bereiken, gehoorzaamheid, socialisatie of hoort  het zo? Volgens mij moet zo' n hond je al heel goed vertrouwen en moet er ook een vertrouwen van de eigenaar naar de hond toe zijn.

't Is zeker niet mijn bedoeling van af te breken maar: als je weet dat de hond en bubbel heeft waarom dan deze niet respecteren? Volgens mij, ligt daar een groot probleem voor de hond om de opgebouwde veiligheid het vertrouwen in mensen te kunnen behouden.

Hier zal waarschijnlijk ook de regel gelden: zo weinig mogelijk hem laten uitvallen. Voor de zekerheid deze situatie misschien zoveel mogelijk vermijden, wat denk je? Zitje toch zo in een situatie; ga dan voor hem staan = wees zijn buffer zo voelt hij jouw bescherming.

Waar ik het gelezen heb en wie het geschreven heeft, herinner ik mij niet! "Wij denken dat de hond een terugval heeft. Analyseer je de situatie dan besef je meestal dat het niet de hond maar wij zijn die een terugval hebben. Want, wij denken en handelen alsof het voor de hond iets gekend is en beschouwen 't als iets volkomen gewoon en dagelijks. Dat is het niet voor de hond, deze bekijk het totaal anders: hij ziet iets, hort iets dat niet i zijn wereld past tot dan toe. Bij het voorval met het deken en nu er meer volk passeert is dat voor jouw hond misschien ets at hij niet dadelijk kan plaatsen."

runa

Citaat van: triene op juni 10, 2020, 03:26:11 Nog steeds heb ik de neiging om aan te raden om met een hond die zich niet te goed voelt, geen hondenschool te volgen. Wat wil je daarmee bereiken, gehoorzaamheid, socialisatie of hoort  het zo? Volgens mij moet zo' n hond je al heel goed vertrouwen en moet er ook een vertrouwen van de eigenaar naar de hond toe zijn.

't Is zeker niet mijn bedoeling van af te breken maar: als je weet dat de hond en bubbel heeft waarom dan deze niet respecteren? Volgens mij, ligt daar een groot probleem voor de hond om de opgebouwde veiligheid het vertrouwen in mensen te kunnen behouden.

Hier zal waarschijnlijk ook de regel gelden: zo weinig mogelijk hem laten uitvallen. Voor de zekerheid deze situatie misschien zoveel mogelijk vermijden, wat denk je? Zitje toch zo in een situatie; ga dan voor hem staan = wees zijn buffer zo voelt hij jouw bescherming.

Waar ik het gelezen heb en wie het geschreven heeft, herinner ik mij niet! "Wij denken dat de hond een terugval heeft. Analyseer je de situatie dan besef je meestal dat het niet de hond maar wij zijn die een terugval hebben. Want, wij denken en handelen alsof het voor de hond iets gekend is en beschouwen 't als iets volkomen gewoon en dagelijks. Dat is het niet voor de hond, deze bekijk het totaal anders: hij ziet iets, hort iets dat niet i zijn wereld past tot dan toe. Bij het voorval met het deken en nu er meer volk passeert is dat voor jouw hond misschien ets at hij niet dadelijk kan plaatsen."

Hondenschool vind ik een goeie manier om intens samen te werken met je hond en de band te versterken. Mijn eerste hond viel ook uit naar andere honden maar vond hs wel fantastisch. Daarom wou ik het ook eens met Sherlock proberen, als je niks probeert leer je ook niks. Maar hem doe ik er geen plezier mee dus zijn we ook snel gestopt. Ik hoop met de privé lessen hem beter te begrijpen en ik hoop dat zijn gedrag verder positief evolueert.

Wat de persoonlijke bubbel betreft, mijn vriend heeft nog een beperkte ervaring en kennis wat honden betreft. Het gebeurde ook op momenten dat ik niet in de buurt was om hem tegen te houden. Intussen begrijpt hij wel dat hij zelf in de fout was.
Ondertussen is Sherlock naar ons de grootste knuffelkont die je je kunt bedenken en vraagt hij zelf te pas en te onpas om geaaid te worden. Op dat vlak is er dus echt geen probleem meer.

triene

Citaat van: runa op juni 10, 2020, 11:20:21 Hondenschool vind ik een goeie manier om intens samen te werken met je hond en de band te versterken. Mijn eerste hond viel ook uit naar andere honden maar vond hs wel fantastisch. Daarom wou ik het ook eens met Sherlock proberen, als je niks probeert leer je ook niks. Maar hem doe ik er geen plezier mee dus zijn we ook snel gestopt. Ik hoop met de privé lessen hem beter te begrijpen en ik hoop dat zijn gedrag verder positief evolueert.

Wat de persoonlijke bubbel betreft, mijn vriend heeft nog een beperkte ervaring en kennis wat honden betreft. Het gebeurde ook op momenten dat ik niet in de buurt was om hem tegen te houden. Intussen begrijpt hij wel dat hij zelf in de fout was.
Ondertussen is Sherlock naar ons de grootste knuffelkont die je je kunt bedenken en vraagt hij zelf te pas en te onpas om geaaid te worden. Op dat vlak is er dus echt geen probleem meer.

Hoe fijn en goed te lezen dat jij en je vriend nu een knuffelhond hebben en dat je vriend nu weet dat een bubbel iets is  dat wij moeten respecteren!

Wat een hondenschool betreft, hebben wij (waarschijnlijk door onze verschillende ervaringen) een ander kijk erop: ik zal (als ik al ga) mee een hond naar school als onze relatie al intens is en ik mijn hond al denk te begrijpen.

barbera

Ik geef Triene op aantal punten zeker gelijk. Met Pinda heb ik 5 maanden gewacht met hondenschool. Voor haar (en dus voor ons) zeer pittig. Hier hebben we wel heel veel geleerd.

Je geeft zelf aan misschien al teveel te willen: Een citaat van een gt waar ik les had:

Je moet niet doen wat het leukste is, maar het beste.


Dit heeft mij doen inzien dat ik te snel teveel wilde.

runa

Momenteel doen we niks, alleen wandelen en ook daar proberen we ons voorlopig aan dezelfde plaatsen te houden  :weetniet: