Zelf een dierenasiel beginnen?

Gestart door Gitte86, februari 25, 2011, 01:47:07

Vorige topic - Volgende topic

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.


Anouk26

ik weet dat dit een oud topic is, maar ik was wat aan het nalezen op internet ( puur informatief) en ik vroeg mij toch iets af:

het is tegenwoordig moeilijk om vb een vergunning te krijgen voor het uitbaten van een asiel, maar de broodfokkers hebben blijkbaar geen probleem met het verkrijgen van die vergunningen...

Waar zit het verschil?

Trace

Eline en Carl, jullie hebben mijn diepste respect, méga bewondering  :hond: :hond: :hond:
Omdat ik het zelf niet zou kunnen, ik zou het niet volhouden.
Iedereen die in een asiel helpt en er ook nauw bij betrokken is weet hoe moeilijk het is, op alle vlakken.  Ook de crisis laat zich voelen en ik vrees dat we nog maar aan het begin zitten...  En dan hoor je op de radio dat er 25duizend miljard op offshore rekeningen in belastingsparadijzen geparkeerd  :doh:  :zot: ook van Belgen ! Met een nano-fractie daarvan zouden veel asielen het een stuk gemakkelijker hebben en zich vooral kunnen focussen op welzijn en heropvoeding.
Jullie zijn heel goed bezig, ik hoop dat elk klein succes jullie telkens opnieuw voldoende kracht geeft om door te gaan  :huggg: :huggg: :huggg:

triene

Respect! Je moet het  maar doen. Leven met vijf honden geeft al beperkingen wat weggaan, reizen en soiciaal leven betreft, neem daarbij nog de financiële kant erbij en je weet dat je wel degelijk een keuze gemaakt hebt. MAAR spijt heb ik er niet van.

Tara 001

Volgens mij heeft de TS het in haar broek gedaan ,na het lezen van de info gegeven door Trust ,waarvoor van mij ook nog eens het grootste  :respect:

wea

Citaat van: Anouk26 op november 28, 2013, 21:42:12
ik weet dat dit een oud topic is, maar ik was wat aan het nalezen op internet ( puur informatief) en ik vroeg mij toch iets af:

het is tegenwoordig moeilijk om vb een vergunning te krijgen voor het uitbaten van een asiel, maar de broodfokkers hebben blijkbaar geen probleem met het verkrijgen van die vergunningen...

Waar zit het verschil?


Nee, ik zou niet zeggen dat het moeilijker is. De vergunning is ook gratis en veel regels zijn hetzelfde. En voor handelaars fokkers, zijn er extra regels ivm minimum personeel. Dat hebben asielen niet.
Waarom denk je dat?

wea

november 29, 2013, 03:13:03 #26 Laatste wijziging: november 29, 2013, 03:17:15 door wea
Ik ben veel bezig met asielen voor katten en opvangen en ik zie dan ook vaak hoe moeilijk het is voor een asiel op opvang. Financieel en emotioneel.

Het zorgen voor een paar dieren is niet te vergelijken met een asiel open houden. Je zit met veel dieren op klein opp., waardoor je veel beter moet uitkijken voor ziektes. Elk jaar zorgen ziektes soms voor sterfte percentages van 50% of  zelfs 75% bij kittens.

Ik zie vrij weinig asielen of opvangen die door 1  persoon openblijven. Daar heb je een echt team voor nodig. Want tel maar uit:  neem 30 min / kat voor voeding, schoonmaak, observeren of ze niet ziek is en wat aandacht geven. Met 16 katten heb je dan al een dagtaak. Maar dan heb je nog papierwerk, katten die ziek zijn en meer tijd vragen, telefoons van adoptanten, telefoons van mensen die hun kat kwijt willen, telefoons van mensen die hun kat kwijt zijn, je moet geld inzamelen, naar de DA gaan, mensen ontvangen die een kat willen adopteren, omgaan met emotionele chantage, en katten nemen geen verlof....

Zonder een team gaat het niet, zonder echte kennis over hoe je moet omgaan met grote groepen dieren, gaat het  fout gaan. De hele asielenwereld zit op dit moment in een echte revolutie naar een meer professionele manier van runnen. Dat zie je aan de specifieke cursussen voor asielen waar meer en meer interesse in zit. Vooral, bij katten ivm stressreactie. Ook bij DA komt er een specifieke scholing op om in asielen te werken omdat dit zo anders is. In nl heeft men de eerste DA die dit programma in de us heeft gevolgd al.

Er zijn asielen die subsidie krijgen, maar dat komt dan vaak ook met de plicht om elk dier op te vangen. Voor een no kill asiel is zoiets ontzettend moeilijk.

Alle respect aan die asielen die ook echt het dierenwelzijn hoog houden, want dat zijn er echt te weinig.

Bij kleine opvangen is het vaak een dunne lijn met hoarding, 1/4 hoarders ziet zichzelf als een asiel.

Niet dat het niet kan lukken, maar dat heeft men altijd een gemotiveerd team en blijft het aantal katten in verhouding met de mensen die helpen. Wat soms idd maar 10 katten is soms

Unco-Jerry Westerlo

Even een vraagje: kan die lijst van asielen niet aangepast worden...
Ons asiel = Unco-Jerry Westerlo staat er niet bij.... :-(

Trust

Ik wil hier zelf ook nog even opnieuw op reageren. Al die jaren later :) Ondertussen heb ik al iets meer dan een half jaar een fantastische vriend en runnen we het asiel samen. Hij heeft het ook iets commerciëler aangepakt om er beter van te kunnen leven. We verkopen nu met onze zaak die we samen oprichtten ook voeding, materiaal, geven training en hebben er een kleinschalig pension bij. En ik moet zeggen dat alles ZOVEEL beter gaat nu. Met twee is alles zoveel gemakkelijker. We kunnen een veel betere nazorg geven (veel ex-asielhonden komen gehoorzaamheidslessen volgen). Ik merk dat er de laatste maanden ook veel meer dieren geadopteerd worden. Vooral ook door de kennis van mijn vriend en omdat ik mijn drive echt helemaal terug heb.

Voica

Citaat van: Trust op februari 25, 2011, 14:53:28
Ik probeer zo kort mogelijk te houden.

Van een asiel runnen, kan je niet leven. Ik heb 5 jaar geleden een boerderij gekocht en hier een asiel en (diervriendelijk) paardenmanège begonnen. De paarden brengen gelukkig wel wat op. Maar ik heb al 5 jaar financiele zorgen. Telkens je denkt dat het de goeie kant op gaat, krijg je weer een tegenslag. En dat is echt niet simpel om mee om te gaan. Ik weet niet hoe jij het zou aanpakken maar ik slaap nooit gezonde brave honden in. Dus blijven er hier altijd wel enkele maandelang zitten. Waardoor ik dan weer jonge gemakkelijk plaatsbare honden moet weigeren. Moest ik de oudjes en moeilijke honden inslapen, kan ik de jonge honden aanvaarden en zou het financieel ook beter gaan. Maar dan stop ik er liever helemaal mee.

Combineren met een andere job is praktisch onmogelijk. Ik probeer dit al zolang, maar het is heel moeilijk. Je werk al bijna fulltime in een asiel. Want het is niet enkel hokken kuisen en openhouden. Er komt heel veel papierwerk bij kijken. Ook de dieren op verschillende website's plaatsen, eigen website onderhouden, e-mails beantwoorden vraagt veel tijd. Je kan bvb nooit een ganse dag ergens anders werken, want dan zitten de dieren een ganse dag alleen in hun vuil. Halve dagen werken is een optie, maar dan moet je al zo'n job vinden natuurlijk. En je hebt natuurlijk nooit een dag vrij, ook niet op feestdagen.

Daarnaast ben je niet alleen met honden en andere dieren bezig. Je werkt vooral ook met mensen, wat ook niet altijd even gemakkelijk is. Sommigen boren u echt de grond in (als ze bvb geen hond meekrijgen) en dienen achteraf klacht in. Ik heb hier al meerdere keren moeten dreigen dat ik de politie ging bellen. Gelukkig heb ik het nog nooit echt moeten doen. In het asiel waar ik vroeger hielp, kwam het wel enkele keren voor. Sommige mensen werden zelfs fysiek agressief. Ik ben tegen hun scheldpartijen ondertussen al wat meer bestand. Maar sommigen hun uitspraken raken mij nogal altijd enorm diep. Zoals bvb "Het is een asielhond, waarom moet ik dan betalen, ge moogt al blij zijn dat ik dat beest van hier wil redden." en nog zoveel meer. Terwijl ik het verblijf van de honden hier echt zo aangenaam mogelijk maak.

In een asiel krijg je vanalles binnen. Je mag dus niet teveel schrik hebben van honden. Vroeger had ik helemaal geen schrik, ondertussen heb ik al een gezonde schrik. Is er een agressieve hond, dan ben ik degene die hem moet uithalen en weer moet binnensteken tijdens de week. In het weekend komt er een gedragstherapeut die werkt met deze honden. Wij nemen beiden dikwijls enorme risico's, maar we hebben geen keuze.

Alles komt op jou schouders terecht. Plaats je een hond en wordt hij daar verwaarloosd of de hond bijt iemand en ze brengen hem in volle colère terug, je draagt dit allemaal mee, want jij hebt hem bij die mensen geplaatst. Gelukkig zijn er hier nog nooit echt ernstige situaties gebeurd.

In het begin heb ik het enorm onderschat. Ik was ook maar 20 toen ik eraan begon. Ik heb het vaak heel moeilijk gehad. Ben zelfs 3 maanden gesloten geweest omdat ik het allemaal niet meer zag zitten. Ik heb soms nog zo'n momenten. Al bij al weet ik niet of ik er nog aan zou beginnen, mocht ik de tijd kunnen terugdraaien. Ik benijd de mensen die geen of weinig stress hebben over het financiele. Dit is voor mij ondenkbaar. Ik benijd de mensen die zeggen "wat gaan we dit weekend eens doen". Het is een keuze die je maakt, maar ik heb geen persoonlijk leven meer. Ik had liever betaald in een asiel gewerkt, maar dan wel als "baas", want ik wil wel alle beslissingen kunnen maken. Dan was ik maandelijks zeker van mijn loon. Nu is het elke maand afwachten of ik alles kan betalen. Sinds 1 jaar heb ik een goed team van vaste vrijwilligers rond mij, waardoor ik er af en toe een dag tussenuit kan. Ik ben hen dan ook enorm dankbaar voor alles wat ze doen. Zonder hen zou ik het niet volhouden. Maar het is niet gemakkelijk om zo'n mensen te vinden.


Ik heb je denk ik, weten starten... of beter gezegd je asiel was nog niet zo heel lang open toen we elkaar ontmoeten.

En Sindsdien enkel respect voor jou en voor wat je doet ! (en zeker omdat je toch op zeer jonge leeftijd in iets gesprongen bent waar zeer veel verantwoordelijkheid rond hangt).

Ook voor Carl, enkel respect. 

Voor beidde zeer veel respect voor wat jullie voor de honden doen.


Blackwings88

Citaat van: Anouk26 op november 28, 2013, 21:42:12
ik weet dat dit een oud topic is, maar ik was wat aan het nalezen op internet ( puur informatief) en ik vroeg mij toch iets af:

het is tegenwoordig moeilijk om vb een vergunning te krijgen voor het uitbaten van een asiel, maar de broodfokkers hebben blijkbaar geen probleem met het verkrijgen van die vergunningen...

Waar zit het verschil?

Ik denk dat veel ook te maken heeft met het erkenningsnummer. Of specifieker, het voorlopig erkenningsnummer. Daarmee kan je al gaan 'adverteren' blijkt na controle dat je net voldoet, vraag je gewoon terug aan op een andere naam. Terwijl een asiel er net zo licht over gaat en echt wel die definitieve erkenning wil en dus door de controles moet komen. Dit zal wel niet alles zijn, maar al wel een deeltje denk ik.

Trace

Kris Peeters himself is toch maar mooi langs geweest  :mrgreen:

TeamLassie

Nog 3 jaar later ben ik wel benieuwd: hoe gaat het nu met Animaltrust?

Ik probeer zoveel mogelijk mensen naar het asiel en de rescuepetshop te sturen. ;)

Trust


Fieke1984a


NasL


Anne en Rowlf