collapse

Uit liefde voor dieren | Maxi Zoo

Paravet - help je huisdier om gezond te blijven

Versele Laga - Opti Life - Een neus voor het beste!

Auteur Topic: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...  (gelezen 1790 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Gepost op: november 16, 2010, 18:08:06 »
Brit Premium = hondenvoeding van topkwaliteit
Mensen die horen en zien hoeveel Valéas voor me doet, hoeveel commando's hij kent en hoe knap hij zijn taken uitvoert, vindt hem een superhond. Ik wil niemand ontgoochelen, maar eerder geruststellen: ook een superhond heeft zijn kleine kantjes... Ik zie het als werkpunten :wink: om om te buigen of te leren aanvaarden...

Soms voel ik me schuldig omdat ik blijf op zoek gaan om samen met Valéas te werken aan die kleine kantjes die mij zo opvallen. Men zegt dan dat ik blij moet zijn met alles wat ons wél lukt en niet mag denken aan wat misloopt. Ik voel echter dat het aan mij ligt, dat met een andere aanpak of een andere ingesteldheid van mijnentwege, het wél vlot zou gaan! :( Net daarom kan ik zijn kleine kantjes niet aanvaarden: het ligt aan mij...  :muur:

Grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.

Schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen;
de moed om te veranderen wat ik kan veranderen;
en de wijsheid om het verschil hiertussen te zien.


Sommigen onder jullie kennen Valéas' kleine kantjes. In bepaalde situaties zoals naar een losloopplek gaan, op bekenden afstappen, aangelijnd wandelen op een losloopplek en andere situaties die Valéas stressy vindt, wordt hij nerveus, gestresseerd en onzeker. Hij gaat strappelen, loopt gespannen, trekt lichtjes aan de leiband en begint te piepen, blaffen en janken. Ook als ik hem iets nieuw wil leren of een gekend commando in een nieuwe situatie wil toepassen, gaat hij stressen als hij het niet direct begrijpt of het niet meteen lukt.
Ik vermijd deze situaties meestal door bekenden van langs achter te benaderen, nieuwe taken in héél kleine stapjes op te delen, zo snel mogelijk zonder honden rond ons naar de losloopplek te gaan, enzovoort. Dit is héél soms niet mogelijk en dan gaat hij stressen, weet hij met zichzelf geen blijf en is hij ook niet meer ontvankelijk voor koekjes of knuffels... :(
Ik heb nog geen idee of dit iets is dat ik kan veranderen of niet of in welke mate ik dit gedrag kan ombuigen. Voorlopig lukt aanvaarden niet omdat ik weet dat het aan mij ligt. Daarom gaan we er nogmaals stevig tegen aan om het samen te veranderen. Poging 312, na reeds alle adviezen, tips en hulpmiddelen van Jan en alleman geprobeerd te hebben... Alleen kalmte kan ons redden, want als ik me ook begin op te jagen, begint meneer ook te twijfelen aan zichzelf op andere momenten als iets poepsimpel niet meteen lukt... :(

Deze post schrijf ik naar aanleiding van een babbel met Mireille van hulphond Airco. Dit kersverse team doet het zo ontzettend goed dat ik er soms een héél klein beetje jaloers van wordt...  :oops: Maar héél snel slaat dat gevoel om naar trots :D . Met de nodige inspiratie en ervaring van andere hulphondenkoppels - bijvoorbeeld via blogs  :wink: - en de hulp van de nazorgtrainers heeft Airco de voorbije drie maand al talloze nieuwe nuttige taken geleerd! Taken waar Valéas en ik soms maanden over deden :shifty: ... Mireille en Airco doen het super samen. Airco leert zo snel én graag en Mireille is een super baasje en leraar voor hem. :D Hij geeft haar nu al zoveel vrijheid, zelfstandigheid en geluk! :D Dat maakt me zo blij en geeft me extra energie om er nogmaals voor te gaan!

Nu is het aan jullie, om ons wat extra moed te geven en alle superkantjes aan Valéas weer te herkennen: wat zijn de kleine kantjes van jullie superhond? Wat loopt keer op keer mis, wat je ook probeert? Anderen vinden misschien dat je zaagt of overdrijft omdat je zo'n lieve knappe superhond hebt, maar ik wil het dolgraag horen. Laat gewoon een reactie na, als eerlijke oppepper voor mij en de andere lezers met zo'n superhond met kleine kantjes...
Tips om Valéas' gedrag om te buigen, zijn natuurlijk ook altijd welkom :mrgreen: !

ook verschenen op Valéas' blog.


Offline elliot

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 12033
  • 949 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #1 Gepost op: november 16, 2010, 19:21:09 »
Ik vind dat jij toch wel goed kan omgaan met die kleine "kleine kantjes", hoor! Ik heb jullie een paar keer samen gezien en idd, alles is niet altijd zo gemakkelijk als het lijkt... maar Valéas is en blijft een levend wezen met een eigen verstand/wil/gevoel... en dat maakt hem nu net zo charmant  :mrgreen:
Ik weet wel dat je niet verlangt dat hij als een robotje alles doet, maar echt, ik vind dat jullie het goed doen en dat jullie een leuk stel zijn!

Kleine kantjes... Wel he...
Neem nu Iggy. Ze is een superhondje omdat ze het heel goed doet in gehoorzaamheid, heel veel aandacht heeft, niet aan de lijn moet en zo bij mij blijft, uren rustig in de zetel kan liggen als het moet, lief is tegen iedereen en elk dier. Maar het kleine kantje is er ook, hoor: onzindelijkheid. Niet elke dag, maar toch vaak vind ik 's morgens een drolletje of plasje aan de voordeur. Of als ik van 't werk terugkom. En het durft zelfs ook gebeuren terwijl we thuis zijn, ze vraagt soms niet om buiten te mogen. Maar dat neem ik er dan maar bij  :weetniet:
NO OUTFIT IS COMPLETE WITHOUT A FEW DOG HAIRS

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #2 Gepost op: november 16, 2010, 19:40:57 »
Ik vind dat jij toch wel goed kan omgaan met die kleine "kleine kantjes", hoor! Ik heb jullie een paar keer samen gezien en idd, alles is niet altijd zo gemakkelijk als het lijkt... maar Valéas is en blijft een levend wezen met een eigen verstand/wil/gevoel... en dat maakt hem nu net zo charmant  :mrgreen:
Ik weet wel dat je niet verlangt dat hij als een robotje alles doet, maar echt, ik vind dat jullie het goed doen en dat jullie een leuk stel zijn!

Kleine kantjes... Wel he...
Neem nu Iggy. Ze is een superhondje omdat ze het heel goed doet in gehoorzaamheid, heel veel aandacht heeft, niet aan de lijn moet en zo bij mij blijft, uren rustig in de zetel kan liggen als het moet, lief is tegen iedereen en elk dier. Maar het kleine kantje is er ook, hoor: onzindelijkheid. Niet elke dag, maar toch vaak vind ik 's morgens een drolletje of plasje aan de voordeur. Of als ik van 't werk terugkom. En het durft zelfs ook gebeuren terwijl we thuis zijn, ze vraagt soms niet om buiten te mogen. Maar dat neem ik er dan maar bij  :weetniet:

Dat is het nu net hé! Alles gaat zoooo goed en super en we werken zo goed samen! Waarom lukt dat ene kleine ding dan niet en waarom erger ik me er zo aan?
Vermijden, jah, dat doe ik dus hé. Zoals toen die keer dat we afspraken: altijd maken dat het VLAKbij een loslooplek is zodat hij zo weinig mogelijk kan stressen...

Tnx for sharing about Iggy... :shifty: dat bedoel ik dus met, dat wijst me op iets dat Valéas super doet. Ook al wordt hij stressy als hij moet :roll:  :lol:

Offline Liesel

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 26428
  • 63 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #3 Gepost op: november 16, 2010, 20:27:03 »
Ik herken in jou een beetje een trekje van mezelf: tis nooit goed genoeg.  't Moet altijd beter.   :doh:

Kleine kantjes van Liesel en Erynn ga ik niet opsommen, dat zijn er teveel om op te noemen.  :mrgreen:
En Feta, tja, ik kan der ook wel een tiental opnoemen, maar dan krijg ik een paar mensen achter mee aan vrees ik.  :rolf:

Probeer wat verder te werken met homeopathie (en eventueel bachbloesems).  (en mss voor jezelf ook een tijdje wat homeopathie nemen? :shifty: )

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #4 Gepost op: november 16, 2010, 20:34:55 »

Probeer wat verder te werken met homeopathie (en eventueel bachbloesems).  (en mss voor jezelf ook een tijdje wat homeopathie nemen? :shifty: )

Dat doen we dus al... Op aanraden van Ine..
Dat laatste nog niet, maar hoe pak je dat aan?!

Offline ankef

  • VIP-Hondenvriend
  • *
  • Berichten: 20315
  • 3493 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #5 Gepost op: november 16, 2010, 20:35:31 »
Ik herken in jou een beetje een trekje van mezelf: tis nooit goed genoeg.  't Moet altijd beter.   :doh:


Hier het omgekeerde.   :doh:  Bij Häsel genoeg kleine kantjes te vinden, maar op de moment gewoon de fut niet om er aan het werken.   :oops:

Emmy is blijkbaar wat te vergelijken met Iggy.   :lol:  Een zalig hondje, met af en toe nog een zindelijkheidsprobl eempje. 


Offline Lieze

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5220
  • 256 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • There's no I in team.
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #6 Gepost op: november 16, 2010, 20:36:24 »
Herkenbaar hoor!

Noa haar kleine kantjes, tja, als ik er een moet noemen dan is het haar oversociaalheid (is dat zelfs een woord?). Ze wil naar iedereen en iedere hond en iedereen moet ze leuk vinden. Ik heb daar zelf deels schuld in, maar het zit ook in het karakter van een flatcoat. Ze zijn sowieso al sociaal, dan is het een kwestie van het in goeie banen te leiden. Noa is enkel in die situatie erg gestressd en ze weet van geen ophouden.

Verder zijn er een paar dingen die ik er graag uit wil trainen tegen januari (brevet), maar das dan vooral mijn 'kleine kantjes' aangezien ik te vaak in de fout ben gegaan vroeger.

Iemand die niet weet hoe zeep smaakt, heeft nog nooit een hond gewassen.

Offline gwenda

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 10571
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #7 Gepost op: november 16, 2010, 20:53:42 »
Ik heb 6 honden en zie in élk van hen hun goede kanten én hun minkantjes, maar ik kan me daar eigenlijk zelden of nooit aan storen.
Waarom....over het algemeen doen ze wat ik ze vraag, ik zie hen graag en zij zien mij graag en ik denk er dan maar bij...ik ben niet perfect. Waarom zou ik die perfectie dan wel van mijn hond eisen?


En over je 'probleem'...
Wat ik me eigenlijk afvraag is...is Valeas zijn 'dagtaak' anders als je naar een losloopweide gaat, als je naar bekenden gaat,...
Ik bedoel daar eigenlijk mee....
Ik veronderstel dat Valeas in principe 24/24 klaar moet staan om jouw te assisteren en ik denk ook niet dat daar het probleem ligt en dat hij die taken doet zoals hij ze moet doen (correct me if I'm wrong hé :wink:), maar vanaf het moment dat die taak een beetje wegvalt en hij bvb mag gaan knuffelen bij bekenden of gewoon even 'hond' mag zijn, gaat hij beginnen stressen en wordt hij nerveus.
Allez...zo zie ik het een beetje ahv je verhaal hé.
Ik kan natuurlijk helemaal mis zijn ook hé :oops:
en als het klopt, komt het vervolg :wink:
Niets ter wereld kan een man met de juiste mentale instelling ervan weerhouden zijn doel te bereiken. Niets ter wereld kan een man met de verkeerde mentale instelling helpen. .

Offline DarkWolf

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 9494
  • 1205 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #8 Gepost op: november 16, 2010, 21:29:00 »
Phelan heeft er veel gehad..sommige zijn opgelost, andere probeer ik me (nu) niet meer druk om te maken.
Ik ben héél blij met hoe Phelan is. Oke, soms vind ik hem te koppig of te dominant (hoewel dat laatste ook begint te beteren voor zover ik kan zien). Maar eigenlijk is hij wel de hond die ik wou. Ik wou een maatje, eentje die luisterde in huis en eentje die los kon lopen op wandeling. Mijn dromen zijn ondertss wat verandert, ik vind het te leuk op de hondenschool. Het luisteren in huis is niet zo'n probleem, het luisteren op de HS dan soms weer wel :mrgreen:
Op sommige momenten, als alles fout lijkt te lopen dan kan ik me zo depri of kwaad voelen door Phelan zn karakter. Maar op de momenten dat het redelijk gaat, kan ik enkel lachen om de "foutjes" die hij nog heeft. We werken er rustig aan, ik zie niet in waarom ik er vaart moet achterzetten. Zolang hij geen gedragsprobleem ontwikkelt, gebeurt alles op een rustig tempo.
En hoewel sommige mensen het mij precies "verwijten" dat ik met een hond van 17 maand nog maar in de C's zit, I DONT CARE! :baeh:

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #9 Gepost op: november 16, 2010, 21:55:17 »
Phelan heeft er veel gehad..sommige zijn opgelost, andere probeer ik me (nu) niet meer druk om te maken.
Ik ben héél blij met hoe Phelan is. Oke, soms vind ik hem te koppig of te dominant (hoewel dat laatste ook begint te beteren voor zover ik kan zien). Maar eigenlijk is hij wel de hond die ik wou. Ik wou een maatje, eentje die luisterde in huis en eentje die los kon lopen op wandeling. Mijn dromen zijn ondertss wat verandert, ik vind het te leuk op de hondenschool. Het luisteren in huis is niet zo'n probleem, het luisteren op de HS dan soms weer wel :mrgreen:
Op sommige momenten, als alles fout lijkt te lopen dan kan ik me zo depri of kwaad voelen door Phelan zn karakter. Maar op de momenten dat het redelijk gaat, kan ik enkel lachen om de "foutjes" die hij nog heeft. We werken er rustig aan, ik zie niet in waarom ik er vaart moet achterzetten. Zolang hij geen gedragsprobleem ontwikkelt, gebeurt alles op een rustig tempo.
En hoewel sommige mensen het mij precies "verwijten" dat ik met een hond van 17 maand nog maar in de C's zit, I DONT CARE! :baeh:

Ik ben zo blij dat je die rust gevonden hebt :-)


Update: de blog reacties lezen... Mireille haar tip heeft hier thuis al geholpen :-)
Hij lag net een hele tijd ontspannen tegen mijn wiel... :wub: dat deed hij de laatste dagen niet...

Offline Sofieketje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 26605
  • 311 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • There's no "I" in "team" !!
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #10 Gepost op: november 16, 2010, 21:57:18 »
Phelan heeft er veel gehad..sommige zijn opgelost, andere probeer ik me (nu) niet meer druk om te maken.
Ik ben héél blij met hoe Phelan is. Oke, soms vind ik hem te koppig of te dominant (hoewel dat laatste ook begint te beteren voor zover ik kan zien). Maar eigenlijk is hij wel de hond die ik wou. Ik wou een maatje, eentje die luisterde in huis en eentje die los kon lopen op wandeling. Mijn dromen zijn ondertss wat verandert, ik vind het te leuk op de hondenschool. Het luisteren in huis is niet zo'n probleem, het luisteren op de HS dan soms weer wel :mrgreen:
Op sommige momenten, als alles fout lijkt te lopen dan kan ik me zo depri of kwaad voelen door Phelan zn karakter. Maar op de momenten dat het redelijk gaat, kan ik enkel lachen om de "foutjes" die hij nog heeft. We werken er rustig aan, ik zie niet in waarom ik er vaart moet achterzetten. Zolang hij geen gedragsprobleem ontwikkelt, gebeurt alles op een rustig tempo.
En hoewel sommige mensen het mij precies "verwijten" dat ik met een hond van 17 maand nog maar in de C's zit, I DONT CARE! :baeh:

 :bow:

"I asked god for a best friend - He sent me an American Pitbull Terrier!"

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #11 Gepost op: november 16, 2010, 22:01:44 »
Ik heb 6 honden en zie in élk van hen hun goede kanten én hun minkantjes, maar ik kan me daar eigenlijk zelden of nooit aan storen.
Waarom....over het algemeen doen ze wat ik ze vraag, ik zie hen graag en zij zien mij graag en ik denk er dan maar bij...ik ben niet perfect. Waarom zou ik die perfectie dan wel van mijn hond eisen?


En over je 'probleem'...
Wat ik me eigenlijk afvraag is...is Valeas zijn 'dagtaak' anders als je naar een losloopweide gaat, als je naar bekenden gaat,...
Ik bedoel daar eigenlijk mee....
Ik veronderstel dat Valeas in principe 24/24 klaar moet staan om jouw te assisteren en ik denk ook niet dat daar het probleem ligt en dat hij die taken doet zoals hij ze moet doen (correct me if I'm wrong hé :wink:), maar vanaf het moment dat die taak een beetje wegvalt en hij bvb mag gaan knuffelen bij bekenden of gewoon even 'hond' mag zijn, gaat hij beginnen stressen en wordt hij nerveus.
Allez...zo zie ik het een beetje ahv je verhaal hé.
Ik kan natuurlijk helemaal mis zijn ook hé :oops:
en als het klopt, komt het vervolg :wink:

Ik zie het zo: hij is ZOOOO blij dat we gaan wandelen, of ZOOO blij dat hij die persoon of hond ziet, dat hij vooruit wil, maar hij wéét dat hij niet mag trekken, dus houdt hij die energie in, hij slikt het in. Maar hij zit ZOOOO vol energie, en hij wil ZOOO graag naar die persoon of naar dat losloopplekje, dat hij zich niet kan inhouden! Hij is zooooo blij, gespannen, nerveus,   propvol energie,  hoort amper nog iets dan omdat hij zo "ow boy ow boy ow boy *trappeltrappel*" is. En die hopen energie, en niet weten wat doen, en willen naar daar gaan maar niet kunnen rapper gaan en ... dan komt er spanning op de lijn... en als de spanning in zich opbouwt, komt het eruit als een blaf.

Ook als we iets nieuws aanleren. Hij wil het zo graag goed doen maar hij snapt het echt niet. Ofwel zit hij vol energie en blaftpiept hij van frustratie dat het niet lukt maar hij wil wel maar het lukt niet. Ofwel is hij rustig onzeker en stapt hij achteruit en blijft verderop staan kijken....

Het WAS alleen in die stressy situaties, maar doordat ik meer afstandelijk was denk ik, en half stressy enzo, is het verergerd en zijn ook de gewone niet zo simpele commando's al een reden voor onzekerheid als het niet sebiet lukt...

Nu ja, Mireille zei : knuffelen!!!! Zie de reacties op de blogpost. En dat heeft tot nu toe al een positief effect.

't was alsof hij dacht van "oef, baasje is er terug.. FJIEW"

Offline ankef

  • VIP-Hondenvriend
  • *
  • Berichten: 20315
  • 3493 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #12 Gepost op: november 16, 2010, 22:06:24 »
Nu ja, Mireille zei : knuffelen!!!! Zie de reacties op de blogpost. En dat heeft tot nu toe al een positief effect.

't was alsof hij dacht van "oef, baasje is er terug.. FJIEW"

 :thumbs: :huggg:

Offline Lieze

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5220
  • 256 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • There's no I in team.
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #13 Gepost op: november 16, 2010, 22:23:06 »
En hoewel sommige mensen het mij precies "verwijten" dat ik met een hond van 17 maand nog maar in de C's zit, I DONT CARE! :baeh:

Ik zit met een hond, die in april 2011 drie jaar wordt, ook nog in de C's :wink:. In januari doen we ons brevet. Eerder was ik er nog niet klaar voor, mijn hondje misschien wel met een ervaren begeleider, maar ik nog niet. Het kan me niets schelen. We komen er wel, op ons tempo. Vroeger trok ik mij dat ook allemaal aan, maar veel van die hondjes die op 1 jarige leeftijd hun brevet halen, steken hun middelvinger ooit wel eens op dat ze er dan al genoeg van hebben. :weetniet:

Iemand die niet weet hoe zeep smaakt, heeft nog nooit een hond gewassen.

Offline Sedde

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 14046
  • 135 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #14 Gepost op: november 16, 2010, 23:58:38 »
Die kleine kantjes hebben ze allemaal wel denk ik. Het is gewoon aan jou als baasje om die te aanvaarden en ze eventueel zelfs proberen om te zetten in iets positiefs.

Sem is soms echt een rare hond, en ik heb me vroeger rot geërgerd aan zijn depri-buien. Nu ben ik het gewoon, lach ik er zelfs mee als hij weer eens zit te doen alsof hij de zieligste hond ter wereld is. Ik speel het spelletje soms zelfs mee: "oh, kleine zielige sempie toch  :mrgreen:". Ik noem hem wel eens mijn manisch depressieve hondje  :wink:.

Hidde lijkt soms de perfecte hond, maar ze heeft wat last van verlatingsangst. Ik kan haar niet buiten zetten als ik zelf binnen ben, want ze wordt compleet gek. Ze kan dan gerust een half uur of langer aan een stuk compleet gestresst omhoog springen tegen de deur en piepen als een gek. En ja, dan laat ik haar maar binnen (*fout*  :mrgreen:), want ik vind het niet leuk dat ze zo doet...

Offline stropertje

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 4557
  • 378 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #15 Gepost op: november 17, 2010, 00:28:24 »
Die kleine kantjes hebben ze allemaal wel denk ik. Het is gewoon aan jou als baasje om die te aanvaarden en ze eventueel zelfs proberen om te zetten in iets positiefs.

Helemaal mee akkoord! Ik heb vier ideale honden, ook al zijn ze alles behalve perfect. Ze hebben allen hun eigen karakter, en die kleine kantjes horen daarbij. De énige hier in huis, aan wie er iets mankeert is aan mezelf als ik hun rare kantjes niet kan omzetten in iets positiefs. En nee, ik ben niet perfect, verre van. Maar 'k geniet er wel van als ze me een uitdaging voorzetten. Ook al vloek ik in 't begin eens op mezelf, als ik niet goed weet hoe er aan te beginnen of twijfel aan mezelf. En ik twijfel er niet aan, dat er altijd wel minstens een hoekje af zal zijn. Maar ik hou van hoekjes.  :wub: :lol:

Offline dogfreakje

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 5996
  • 0 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • Valéas de hulphond
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #16 Gepost op: november 17, 2010, 00:36:13 »
Ik hou van de hoekjes als Valéas ze leuk vindt. Maar zo nerveus en stressy en onzeker lopen is niet leuk voor hem. En het ligt aan mij. Dan leg ik me daar echt niet bij neer...

Bij veel andere dingen heb ik me al neergelegd en vind ik eigenlijk prima, dat is Valéas! dat hij eerst es ronddraait voor hij iets afgeeft als ie blij is, dat hij éééélke morgen mijn knuffel uit bed haalt en die ergens MIDDEN opde grond legt en dan zo staat te kijken van *nu moe tik die oprapen hé?* zo half geniepig. Dat hij bezitterig doet over eten naar andere honden als ze vlakbij zijn en als ze dreigen misschien iets af te pakken, ... prima! No problemo!
Maar ik leg me niet neer bij dingen die voor ons beiden eigenlijk beter anders zijn, en aan mij liggen...

Of ben ik hier nu fout in?

Offline stropertje

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 4557
  • 378 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #17 Gepost op: november 17, 2010, 00:42:57 »
Of ben ik hier nu fout in?

Nee, tuurlijk niet. Bekijk het als een uitdaging, en niet als een tekortkoming (ik krijg toch die indruk dat je er soms zo over denkt?).

Offline Sedde

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 14046
  • 135 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #18 Gepost op: november 17, 2010, 00:47:47 »
Vroeger trok ik mij dat ook allemaal aan, maar veel van die hondjes die op 1 jarige leeftijd hun brevet halen, steken hun middelvinger ooit wel eens op dat ze er dan al genoeg van hebben. :weetniet:

Goh ja, is ook heel hard afhankelijk hoe je omgaat met je hond, hoeveel druk je er op zet en hoeveel wedstrijden je per weekend speelt.
Ik zal de eerste zijn om te zeggen dat iedereen alles op z'n tempo moet doen. En dat het enorm belangrijk is om een hond tijd te geven. Maar het heeft ook geen zin om te blijven stilstaan als je zonder problemen verder kan.
Sem had z'n brevet op 19 maanden (ik had toen al ervaring met twee eerdere honden, dus naar sommige normen is dat redelijk laat dan). Hij was er niet eerder klaar voor, dus namen we gewoon onze tijd.
Stond daar op het brevet ook zo'n pipo naast me op te scheppen dat zijn hond wel nog maar een jaar was, "amai, is die van u al zoo oud?". Ik keek en zag een triestig kijkend bordertje met staat omlaag. Ik keek naar Sem en zag hem met een vrolijke bek staan kijken naar me. Ik wist het wel  :wink:.

Hidde heeft haar brevet gehaald toen ze net een jaar was, ze was er gewoon klaar voor en het was brevet net op onze HS. Na het brevet heb ik haar wel 6 maanden stilgelegd qua training op de HS omdat ik vond dat ze niet volwassen genoeg was voor de echte debutantentraininge n. Tegen dat ik terug begon, kon ze gewoon mee met de andere debutanten.

Offline Fie

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 25715
  • 5 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Zelfs een superhond heeft zijn kleine kantjes...
« Reactie #19 Gepost op: november 17, 2010, 02:01:34 »
Ik sluit me ook aan bij Tine, elke hond heeft wel "iets". Gelukkig maar, 't zou maar saai zijn, zo'n eenheidsworst :lol:

Goa die kan soms echt een bazige trut zijn naar andere honden toe. Mocht dat een reu zijn, die zou al lang kletsen gehad hebben van andere honden. Maar 't is een teef, eentje die meestal heel zeker is van haar stuk ook, en ze is nog geen enkele hond tegengekomen die tegen haar in ging. Goa kan met alle andere honden samen, zolang zij de baas maar mag spelen.

Hierthuis terroriseert ze Bruce soms echt. Dan krijgt ze het ineens in haar kop dat Bruce niet meer op "het terras" (verharde deel achter ons huis) mag komen. Als die arme sukkelaar dan nog maar een pootje op het terras zet, drijft ze hem weg, naar de verste hoek van de tuin, met het nodige geblaf en pitsen zijn kont.

Ik heb haar daar al vaak voor gecorrigeerd, als ik haar op heterdaad betrap op terroristenpraktijk en :lol: Als ik haar ervoor corrigeer, reageert ze ook onmiddellijk, en laat hem met rust. Maar ik kan het moeilijk de hele dag in't oog houden, en wij zijn ook van het principe dat wij ons niet moeien in dingen tussen de honden. Onze "roedel" is heel stabiel, Goa is de duidelijke leidster, we grijpen pas in als het écht te gortig wordt, maar dat is eigenlijk nog nooit moeten gebeuren.

Goa is gesteld op orde en rust. Zij trekt altijd de kop als we met al onze honden gaan wandelen, zij gaat achterblijvende honden terughalen (en in hun poten pitsen!). Allemaal netjes aansluiten! :hmpf: Als er hier een pup in huis is op logement, zal ze meteen haar wetten stellen, wat met het nodige gegrom gebeurt. Pups moeten rustig en kalm zijn, en moeten ontzag voor haar hebben :hmpf:

En dan te zeggen dat ze tegenover mij zo'n absolute sok is, als ik nog maar een beetje mijn stem verhef of boos kijk, zie je haar al kruiperig worden. Baasje is toch niet boos? Ze is absoluut de allerfijnste hond die ik ooit gehad heb, en ik vind haar gewoon enorm gemakkelijk.

Is het een minder kantje? Strikt genomen wel ja. Maar ik zie het daarom niet per sé als een nadeel. Soms erger ik mij er wel eens aan. Maar de plusjes overwegen nog steeds ruimschoots op de minnetjes. En ik ben zeker dat dat bij jou en Valéas ook het geval is. :yes:

 


Duck hondenvoeding op Hondenvrienden.be



De website Hondenvrienden.be maakt gebruik van cookies.
Door verder te surfen op Hondenvrienden.be gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies.
Na het inloggen of registreren verdwijnt deze melding.
SimplePortal 2.3.6 © 2008-2014, SimplePortal