collapse

Uit liefde voor dieren | Maxi Zoo

Paravet - help je huisdier om gezond te blijven

Versele Laga - Opti Life - Een neus voor het beste!

Auteur Topic: zou het dan toch kunnen?  (gelezen 662 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Neverever

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 11771
  • 440 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Just me and the dog
zou het dan toch kunnen?
« Gepost op: juni 13, 2013, 23:31:39 »
Brit Premium = hondenvoeding van topkwaliteit
Toen Quincy pas hier was, was ze dus bangig:
- van andere mensen
- plotse armbewegingen van mij
- de halsband omdoen
- luide verbale correctie

Dat is dus allemaal heel snel opgelost, andere mensen heeft even geduurd, maar nu is er niets meer van te merken, ze is blij vrolijk en mensen vindt ze nu leuk.
Ik gebruik al heel lang een dunne leren halsband. Maar eerst was dat dus een brede halsband, daar was ze eerst bang van, maar dat ging heel snel over.
Daarstraks vond ik haar dunne halsband niet, dus ik pak die brede, die ik al lang niet meer heb gebruikt. Die ring daarvan rammelt een beetje en haar plaatje dat eraan hangt ook.
En opeens vertoont ze weer - na heel lange tijd- die bange ineengekrompen reactie, ze dook weer in elkaar. Net alsof ze ... schrik had dat ik haar ermee zou slaan?

Zou het dan toch kunnen dat ze iets heeft meegemaakt?
Ik weet dat veel mensen dat me in het begin hebben gezegd: zou die niet slaag hebben gehad vroeger? Omdat ze echt ineen dook als mensen haar benaderden en tja ja, die plotse armbewegingen.
Gezien haar vorige eigenaar haar jankend is gaan afgeven en ze toch wel graag knuffelt en affectie toont en echt lief is, heb ik gedacht dat dat niet kon.

Maar daarstraks, dat was zo vreemd, diezelfde halsband waar ze in het begin zo snel aan gewend was geraakt, maar die ze al lang niet meer had gezien. Ze heeft zich wel snel hersteld, want ik stelde haar gerust en zei Quincy kom hier, we gaan wandelen en ik was heel voorzichtig en toen kwam ze toch en haar staart ging dan toch omhoog.

Ik vond dat wel erg, ik had medelijden met haar.


Offline Neverever

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 11771
  • 440 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Just me and the dog
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #1 Gepost op: juni 13, 2013, 23:38:22 »
Toch even vertellen: ze is naar mij zelf nooit echt bang geweest, alleen naar anderen, al vanaf het moment dat ze mij zag was ze net naar mij heel enthousiast.

Offline borderlove

  • geavanceerde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 1229
  • 386 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #2 Gepost op: juni 14, 2013, 01:04:57 »
ik zou dan toch ook denken dat ze iets heeft voorgehad vroeger  :denk: mss niet die eigenaar zelf maar iemand anders in het huis ofzo?

Al een geluk dat ze bij jou dan wel vrolijk is , een hond zo zien openbloeien is toch een zalig gevoel he  :thumbs:

Offline Kieran

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 6007
  • 1899 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #3 Gepost op: juni 14, 2013, 10:39:46 »
Als ze zo reageert zou ik ook zeggen dat die slaag heeft gehad. Gelukkig vertrouwd ze jouw en heb jij laten zien dat niet alle mensen slecht zijn. Wat een geluk dat jij haar een mandje gegeven hebt.  :thumbs: :thumbs:

Offline lydhan

  • Global-Moderator
  • *
  • Berichten: 17356
  • 1083 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #4 Gepost op: juni 14, 2013, 10:51:10 »
Zou best kunnen, maar met geduld en wederzijds respect en vertrouwen komt dat goed  :yes:

Wij hebben hier Margot, blonde labrador. Zij is hier gekomen op haar 11 maand oud, ze durfde zelfs niet te blaffen. Kromp ineen als ik een borstel nam (lees alles met een steel), als ik m'n mand wat brut op de tafel zette enz. Ze was ook ontzettend bang van mannen, vooral oudere mannen - waar nu totaal niks meer van te merken is. Ondertussen is de meid 9 jaar geworden en héél soms schrikt ze nog eens, maar schrik heeft ze niet meer.

Offline Kieran

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 6007
  • 1899 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #5 Gepost op: juni 14, 2013, 11:02:41 »
Zou best kunnen, maar met geduld en wederzijds respect en vertrouwen komt dat goed  :yes:

Wij hebben hier Margot, blonde labrador. Zij is hier gekomen op haar 11 maand oud, ze durfde zelfs niet te blaffen. Kromp ineen als ik een borstel nam (lees alles met een steel), als ik m'n mand wat brut op de tafel zette enz. Ze was ook ontzettend bang van mannen, vooral oudere mannen - waar nu totaal niks meer van te merken is. Ondertussen is de meid 9 jaar geworden en héél soms schrikt ze nog eens, maar schrik heeft ze niet meer.

Dat ze geen schrik meer heeft kan ik beamen, één en al brok geweld dat zeker haar aandeel van de aandacht opeist maar een hele lieve!!!

Offline Neverever

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 11771
  • 440 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Just me and the dog
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #6 Gepost op: juni 14, 2013, 15:08:31 »
Zou best kunnen, maar met geduld en wederzijds respect en vertrouwen komt dat goed  :yes:

Wij hebben hier Margot, blonde labrador. Zij is hier gekomen op haar 11 maand oud, ze durfde zelfs niet te blaffen. Kromp ineen als ik een borstel nam (lees alles met een steel), als ik m'n mand wat brut op de tafel zette enz. Ze was ook ontzettend bang van mannen, vooral oudere mannen - waar nu totaal niks meer van te merken is. Ondertussen is de meid 9 jaar geworden en héél soms schrikt ze nog eens, maar schrik heeft ze niet meer.

Maar dat is het net, ik dacht dat het allang goed was gekomen en dat ze me allang 100% vertrouwde, want ze is heel snel gewend geraakt aan veel dingen.
Misschien was ik  een half jaar geleden gewoon voorzichtiger met die halsband uit te halen. Misschien schrok ze nu omdat ik de halsband zo snel van het rek griste en haar gewoon wou omdoen en riep dat een beeld op ofzo + ze had die halsband allang niet meer gezien ...
Toch erg als mensen een hond schrik kunnen aanjagen, als ik dat verhaal van Margot lees...

Offline lydhan

  • Global-Moderator
  • *
  • Berichten: 17356
  • 1083 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #7 Gepost op: juni 14, 2013, 15:31:23 »
Als ik het zo lees ben je goed bezig, denk niet dat je meer kan doen.
Met dat te schrijven over Margot, wou ik gewoon laten weten dat er soms toch ergens iets of wat overblijft van wat ze meegemaakt hebben.
M'n zoon heeft dat nu ook met Faydha, zij heeft vermoedelijk ook iets meegemaakt. Die twee zijn twee handen en vier poten op 1 buik en soms duikt ze in elkaar - zij zijn nu een 8-tal maand samen.

Offline Yolieen

  • startende hondenvriend
  • *
  • Berichten: 6
  • 7 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #8 Gepost op: juni 14, 2013, 19:04:04 »
Bang zijn kan ook een teken zijn dat ze vroeger te weinig socialisatie heeft gehad.
Natuurlijk wilt het niet altijd zeggen dat ze dan slaag heeft gekregen, maar met zo'n symptomen zou je idd denken van wel.
Heb je al eens geprobeerd om de halsband te associëren met iets lekkers?

Offline wendy hostyn

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 16946
  • 23532 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #9 Gepost op: juni 14, 2013, 19:14:24 »
Maar dat is het net, ik dacht dat het allang goed was gekomen en dat ze me allang 100% vertrouwde, want ze is heel snel gewend geraakt aan veel dingen.
Misschien was ik  een half jaar geleden gewoon voorzichtiger met die halsband uit te halen. Misschien schrok ze nu omdat ik de halsband zo snel van het rek griste en haar gewoon wou omdoen en riep dat een beeld op ofzo + ze had die halsband allang niet meer gezien ...
Toch erg als mensen een hond schrik kunnen aanjagen, als ik dat verhaal van Margot lees...

honden kunnen af en toe een terugval hebben  :wink: bij Libis was dat in het begin met ups en downs... dan ging het een paar weken heel goed, om daarna weer precies helemaal bij af te zijn. maar je moet gewoon volhouden en blijven werken aan positieve associaties en aan een goede vertrouwensband met je hond  :thumbs:
we geven honden ons huis, onze tijd en onze liefde. Als dank geven zij ons alles...

Offline vivtje

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 3575
  • 488 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • ons chekepeeke
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #10 Gepost op: juni 14, 2013, 19:44:39 »
Che had dat ook als ik met trekker en dweil af kwam, hij kromp ook in elkaar en liep met staart tussen de poten weg, maar met de ene hand de trekker vast houden en de andere hand hem knuffelen is dat wel verbetert, maar wij denken dus ook dat hij klop gekregen heeft
Das mir mein hund viel lieber sei, Sagst du o mensch sei sunde
Der hund blieb mir im sturme treu, Der mensch nicht mal im winde, Groetjes van mij en een poot van Che

Offline triene

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 3090
  • 496 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #11 Gepost op: juni 14, 2013, 23:32:24 »
Maar dat is het net, ik dacht dat het allang goed was gekomen en dat ze me allang 100% vertrouwde, want ze is heel snel gewend geraakt aan veel dingen.
Misschien was ik  een half jaar geleden gewoon voorzichtiger met die halsband uit te halen. Misschien schrok ze nu omdat ik de halsband zo snel van het rek griste en haar gewoon wou omdoen en riep dat een beeld op ofzo + ze had die halsband allang niet meer gezien ...
Toch erg als mensen een hond schrik kunnen aanjagen, als ik dat verhaal van Margot lees...

Ook al vertrrouwt ze je nu ( volledig), een associatie kan ook zonder dat jij prrecies weet wat deze moge zijn, eer altijd voor zorgen dat een hond terug angst krijgt. Dit wilt daarom nog niet zeggen dat de vorige eigenaars iets verkeerd met haar deden. Al kan dat wel zo zijn! Maar, het kan ook een samenloop van omstandigheden zijn. Bijv. de band wordt uigehaald, het medaile rinkelt een beetje en plots een harde donderslag of een vliegtuig die te hoog vliegt. De  halsband en het rnkelen van de medaille wordt de voorspeller van een harde klap: onaangenaam dus. Dit is gewoon klassieke conditionering die meestal wel overgaat maar soms toch nog eens de kop opsteekt.

Toen Quincy pas hier was, was ze dus bangig:
- van andere mensen
- plotse armbewegingen van mij
- de halsband omdoen
- luide verbale correctie


En opeens vertoont ze weer - na heel lange tijd- die bange ineengekrompen reactie, ze dook weer in elkaar. Net alsof ze ... schrik had dat ik haar ermee zou slaan?

Zou het dan toch kunnen dat ze iets heeft meegemaakt?
Ik weet dat veel mensen dat me in het begin hebben gezegd: zou die niet slaag hebben gehad vroeger? Omdat ze echt ineen dook als mensen haar benaderden en tja ja, die plotse armbewegingen.
Gezien haar vorige eigenaar haar jankend is gaan afgeven en ze toch wel graag knuffelt en affectie toont en echt lief is, heb ik gedacht dat dat niet kon.


Een hond die de eerste dagen bang is in zijn nieuw tehuis, is daarom niet geslagen ofzo. Denk eraan dat niemand de hond verwittigd heeft dat zijn levensomstandighede n gaan veranderen, laat staan gaan verbeteren. De hond weet niet eens dat dit nu zijn/haar tehuis is: alles is vreemd en niemand kan het hem uitleggen dat dit nu
 zijn thuis is en niet de thuisvan iemand die er eens langskomt. Maat de hond komt er wel snel achter.

Als je als eigenaar naar sommige hondenscholen met je hond gaat, leer je ook de hond eens flik te leren zijn. Je leert daar  een ruk vd riem om een fout te corrigeren of whatever. Als zelfs instructeurs uit eigen ervaring leren dat eigenaars hun pup te schattig vinden en deze moet geleerd worden om een ruk te geven, moet je toch niet zo ver gaan zoeken,  vrees ik. Op HV hier heb ik dit ok al gelezen: pup blaft of huilt en waarom? Omdat de eigenaar te soft is en dus moet leren lijnvorrectie toe te passen en de pup zwijgt: probleem opgelost! Of de vraag waarom de pup blaft of  jankt, achterhaald wordt weet ik niet!!!

De les moet verder kunnen gaan  met aanleren van commandos en misschien niet zo zeer et het leren kennen van de pup of hond.
« Laatst bewerkt op: juni 14, 2013, 23:37:31 door triene »
« Le bonheur est une direction, pas une destination »

Offline Neverever

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 11771
  • 440 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Just me and the dog
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #12 Gepost op: juni 15, 2013, 13:05:04 »
Ze was ook slecht gesocialiseerd, je merkte dat ze niets gewend was en er werd ook gezegd dat ze voornamelijk buiten in de tuin had gezeten, met een andere hond.
Maar als ik lees elders in topics hoeveel last andere honden van een slechte socialisatie hebben gehad, dan mag ik heel erg blij zijn met haar, op enkele dagen tijd leerde ze auto's, fietsers, joggers en wandelaars totaal negeren en ging ze van geagiteerd naar heel kalm.
Die halsband aandoen in het begin deed ik dat altijd met snoepjes,  snoepje bij het nemen van de halsband, de band op haar hals leggen, nog een snoepje, omdoen, nog een snoepje. Ik denk dat ik dat even ga herhalen bij die brede halsband!
Wel is gezegd dat ze gromde en haar tanden liet zien naar de vrouw en de baby, en dat ze moeilijk begon te worden, toen hebben ze eerst raad gezocht bij de fokker en die had gezegd haar harder aan te pakken. Misschien ligt daar ergens een antwoord.
Ik ga er mijn hoofd nu niet meer over breken, maar ja dat raakt je toch wel als je een hond ziet die zo zeker is geworden en je ziet die opeens toch een schrikreactie vertonen... :oops:

"De les moet verder kunnen gaan  met aanleren van commandos en misschien niet zo zeer et het leren kennen van de pup of hond. "===> triene, ik snap perfect wat je bedoelt. Ik ben dan ook zeer snel weer gestopt met hs. Maar ik train nog steeds met haar en vind het heel fijn om met haar te trainen!

Offline triene

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 3090
  • 496 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: zou het dan toch kunnen?
« Reactie #13 Gepost op: juni 15, 2013, 15:22:21 »
 Het klinkt heel aannemelijk dat je echt getroofeen bent bij het zien een schrikreactie van je hond. Hier zou ik ook van aangedaan zijn, zeker weten!

Volgens mij ben je echt goed bezig. Meer dan je veel succes toewensen, weet ik niet gedaan....
« Le bonheur est une direction, pas une destination »

 


Duck hondenvoeding op Hondenvrienden.be



De website Hondenvrienden.be maakt gebruik van cookies.
Door verder te surfen op Hondenvrienden.be gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies.
Na het inloggen of registreren verdwijnt deze melding.
SimplePortal 2.3.6 © 2008-2014, SimplePortal