0 leden en 1 gast bekijken dit topic.
Ik heb er bij Yis gewoon niet op gereageerd. Als zij weg wilde kruipen, deed ze dat maar. Als ik moest stofzuigen waar zij lag, ging ik met de stofzuiger tot daar en moest ze maar weglopen. En eigenlijk is die angst vanzelf zo goed als weggegaan.
Bedankt voor de reacties ...Ik probeer haar nu te negeren, all
Kleine tip : niet te rap compassie hebben, tis een TERRIER ! Ze hebben het heel snel door en rammelen met uwvoeten dat het niemeer schoon om te zien is
Ik kon vroeger mijn kat ook stofzuigen,die lag dan in de zetel en die werd gewoon meegedaan als ik de zetel stofzuigde,tot ik perongeluk hare staart eens mee in de stofzuigerbuis had,daarna ging dat niet meer
Dat doet me denken aan toen Nelson mij eens passeerde toen ik het dekentje van het mandje net omdraaide en de buis dus niet meer vasthad. Maar hij stond nog wel op. Hij ging er zo dicht langs dat het zich aan zijn poep vastzoog. Je had hem moeten zien. Gelukkig heeft hij er geen schrik van gekregen. Hij weet alleen dat hij moet oppassen voor de slang als ik ze niet vastheb.
Flor blafte vroeger op de stofzuiger, ook van schrik. Toen hebben we van de stofzuiger een machine gemaakt waar op miraculeuze wijze brokjes uit vallen Eerst brokjes rond de stofzuiger strooien zonder dat die aanstaat en dan terwijl je aan het stofzuigen bent geregeld enkele brokjes laten vallen.Flor heeft nu totaal geen schrik meer van de stofzuiger. 't Is wel een grappig zicht als we stofzuigen....hij gaat dan altijd in de buurt van de stofzuiger zitten wachten tot er brokjes vallen. Dus af en toe geeft onze stofzuiger nog eens een brokje
...