collapse

Uit liefde voor dieren | Maxi Zoo

Paravet - help je huisdier om gezond te blijven

Versele Laga - Opti Life - Een neus voor het beste!

Auteur Topic: Heel veel nood aan een hondenmaatje...  (gelezen 4627 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Knorreke

  • startende hondenvriend
  • *
  • Berichten: 40
  • 45 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Gepost op: september 06, 2013, 18:10:10 »
Brit Premium = hondenvoeding van topkwaliteit
Een tijdje geleden heb ik me hier ingeschreven om mee te lezen over jullie hondjes en in de hoop om een hondenmaatje een nestje te bieden in mijn gezin. Ik  ben opgegroeid met honden en ik kan niet vertellen hoe erg ik dat mis. Mijn man is nooit echt met dieren in contact gekomen en heeft er dan ook geen nood aan. Toen we voor het eerst samen gingen wonen was dat op een appartement. Daar hebben we een poes geadopteerd en daarna een tweede. Hoe graag ik deze beestjes ook zie het is voor mij echt niet hetzelfde. Onze jongste poes heeft jammer genoeg een "beroerte" gekregen en is daaraan ook gestorven. Sindsdien is hij nog afstandelijker tegenover dieren. Waarschijnlijk omdat het uiteraard ook heel veel pijn doet als je ze weer moet afgeven. Maar ik zeg steeds het gemis kan niet opwegen tegen alle mooie herinneringen die ze mij geschonken hebben.

Uiteindelijk hebben we nu nog een bejaarde poes.

Maar om terug te komen op een hondje. Ik mis dat dus... Ik ben huisvrouw en ondertussen gaan mijn twee kinderen naar school. Ik heb liefde te over om een herplaatsertje te geven. Ik denk dat ik ook mag zeggen dat ik weet hoe ik met honden "moet" omgaan en ook kan ik de verantwoordelijk meer dan behoorlijk inschatten. Daar heb ik dus al héél veel tijd voor gehad om over die punten na te denken maar het blijft een gemis...

Een hond is en blijft hier dus een hekel punt. Ik weet ook niet wat eerlijk of oneerlijk naar mijn wederhelft toe is. Ik heb bv al overwogen om vrijwilligerswerk te gaan doen in het asiel maar het asiel hier in de omgeving werkt met gastgezinnen dus op dat vlak gaat het ook niet en geef toe dat is nog steeds niet hetzelfde als je eigen hond. Al ben ik wel van plan daar wel vrijwilligerswerk te gaan doen in de zin van "reclame" te maken voor hen enzv.

Het moest me eens van het hart denk ik. Ik vind het ook niet echt eerlijk dat er dan maar geen hondje komt. Heh vele koppels discussieren over al dan niet kinderen krijgen. Hier gaat het dus om een hond. Ik weet goed genoeg dat mijn man ook van dat beestje zal houden... Op zijn manier want je ziet echt dat hij houterig met dieren omgaat. Ik weet niet hoe ik het anders kan noemen.  :wink:

Mss hebben jullie tips? Ik wil niemand pushen maar ik wil ook niet toegeven. :)

We zitten nu op ons plek in ons nieuwe huis... Dus van mij mag het gaan komen. :)


Offline Linsay

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 7612
  • 282 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #1 Gepost op: september 06, 2013, 18:15:00 »
ik stuur je een berichtje

Offline Kieran

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 6007
  • 1899 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #2 Gepost op: september 06, 2013, 20:14:31 »
Ik begrijp je helemaal, na de dood van onze eerste hond zei hij resoluut dat er geen hond meer kwam. Door te blijven zeuren enz... is het dan toch nog één gekomen en toen een tweede want hij wilde ook trainen met een hond. Ondertussen zijn die twee honden jammer genoeg overleden maar er lopen hier weer twee viervoeters rond. Ik zou ook niet zonder kunnen.

Offline Majaken

  • geavanceerde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 2195
  • 1246 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #3 Gepost op: september 06, 2013, 20:40:39 »
na de dood van schelsey wilde ik geen 3 de hond meer, maar sinds 1 week kriepelt het toch weer terug enorm, dus ik sta ook elke dag hier te zagen tegen men man, maar hij wil absoluut geen 3 de hond meer, als ik vraag waarom niet dan zegt hij, te duur, kunnen ni op verlof, te veel werk

met 2 honden gaat dit wel beweert hij, maar als ik dan vraag wanneer boek je een reisje dan is de vraag, waar blijven we met die 2

dus of er nu 3 of 2 rond lopen, blijft gelijk, probleem blijft zelfde

geld, tja, ik werk er zelf voor

te veel werk, ik ben diegene die altijd alles alleen doet

dus allemaal flauwe kul vind ik.

vanmorgen na men zoveelste gezaag is hij gaan werken, thuisgekomen en is beeld zonder klank :twistedevil:

heb dan maar de honden meegenomen en ben  3 uur weggeweest

Offline runa

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 15229
  • 2765 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
    • De Hansbeekse hoeve
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #4 Gepost op: september 06, 2013, 21:29:26 »
Misschien kan je eens een hond opvangen van iemand die op reis gaat? Je kan je man overtuigen door te zeggen dat de hond toch snel weer weg gaat maar ondertussen kun je wel zien hoe het gaat om een hond in huis te hebben.

Mijn nonkel heeft geen hond meer gehouden sinds hij bij mijn tante is maar je merkt aan hem dat hij het na al die jaren toch nog altijd mist. Zelf zou ik dat niet kunnen  :shifty:

Offline AD1988

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 6905
  • 687 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #5 Gepost op: september 06, 2013, 21:34:34 »
Ik begrijp dat eerlijk gezegd wel, dat gemis, Knorreke  :huggg: Ik zou zeggen, spreek er nog es over met je man, als hij ziet hoe graag jij dit wil, moet hij dat toch wel begrijpen? Je bent vaak thuis als huisvrouw dus jij kan er zeker al jouw tijd in steken  :shifty:

Offline pipo de clown

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 17014
  • 3147 HV-Punten
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #6 Gepost op: september 06, 2013, 22:08:15 »
Je kan 'doorgeefgezin' worden voor windhonden. Dan krijg je een hond bij jou voor enkele weken, of maanden totdat die een nieuwe thuis heeft. Dan heb je steeds hond- en mensvriendelijke honden binnen, maar niet definitief. Wel moeilijk met een poes.

Offline TerriPoody

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 13225
  • 979 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Lives with, for & thanks to dogs
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #7 Gepost op: september 06, 2013, 22:45:51 »
Ik begrijp wel hoe je je voelt, heb ook een 2-tal jaar geen hond gehad.
M'n ventje had eigenlijk vroeger schrik van honden en wou er dus eerst geen in huis.
We houden altijd rekening met elkaars mening en gaan elkaar nooit voor voldongen feiten zetten.
Dus was het wachten tot hij er ook klaar voor was want gewoon zagen tot je je zin krijgt is de methode niet hé  :vuistje:
En ik moet zeggen, hij is nu echt zelf zot van onze doggies en onze eerste samen is nog steeds toch een beetje z'n lievelingetje.
En hij was feitelijk zelf degene die sprak over een tweede en een andere auto gekocht heeft voor de derde.
Hij zorgt er mee voor, ziet ze graag, zit er mee in als ze ziek zijn, komt geregeld eens kijken naar een training, is dan zo fier als een gieter.
Allé, 't is een droom die uitgekomen is eigenlijk.

Dus ik hoop voor jou dat het met een beetje geduld en begrip ook in orde mag komen  :yes:  :thumbs:



Offline josiane

  • geavanceerde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 1727
  • 864 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #8 Gepost op: september 06, 2013, 23:26:18 »
Mocht jouw man een hond nemen, wat voor een zou het dan zijn? Moet hij er helemaal niet van weten? Of zoals runa aangeeft, neem eentje als logee. Voor een weekje, zodat hij ziet dat hij er geen moeite voor moet doen, maar er uiteindelijk toch mee bezig blijkt.
Mijn man was ook tegen een nieuwe hond, ik sta eigenlijk bijna volledig in voor opvoeding en verzorging. Hij zal hem wel eten geven, maar wandelen en spelletjes en correct zijn is wel mijn taak.

Offline TerriPoody

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 13225
  • 979 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Lives with, for & thanks to dogs
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #9 Gepost op: september 06, 2013, 23:51:02 »
Had de reacties voor de mijne daarnet nog niet gelezen...
Als doorgeefgezin voor windhonden, krijg je dan niet vaak honden met "problemen", geeft misschien niet zo'n goed beeld naar hem toe dan?
Een hond opvangen van mensen die op reis zijn is idd misschien wel een idee, kan hij even wennen en zien dat het best wel meevalt (raar om dat zo te schrijven maar zo is het waarschijnlijk voor hem)...



Offline josiane

  • geavanceerde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 1727
  • 864 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #10 Gepost op: september 07, 2013, 00:02:23 »
Toen ik net onze Bas had, kwam een mevrouw haar beklag doen. Haar hondje was overleden, veel gemis en ze wou eigenlijk wel een andere, maar ze mocht niet van haar man. Ik heb toen gezegd, blijven zeuren, dat heeft hier ook geholpen.
Als je een logee pakt, zie wel dat het een lieve is. Als dat blijkt een afbreker te zijn, heeft hij wel zijn punt.

Offline Knorreke

  • startende hondenvriend
  • *
  • Berichten: 40
  • 45 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #11 Gepost op: september 07, 2013, 10:07:58 »
Bedankt voor jullie reacties! Doet mij veel plezier!

Als je hem met honden ziet zie je ook echt dat hij niet weet hoe hij met dieren moet omgaan. Hij heeft niks tegen dieren want hij is één van de grootste dierenliefhebbers die ik ken. Hij zou echt letterlijk geen vlieg kwaad kunnen doen. Hij zal ze dus steeds buitenzetten enzo van die toestanden. Is doodsbang van spinnen maar dood doen géén denken aan. Dan roept hij mij (shtt dit heb ik hier niet gezegd  :fuu: ) en moet ik ze in een potje buitenzetten.

Maar als bv de hond van mijn tante in de buurt is dat is een springer, lekker, huppelaar (jack russel) en daar krijgt hij het dus spaans benauwd van. Niet dat hij er bang van is maar hij heeft er een hekel aan dat ze springen of lekken (eigenlijk heeft hij een punt, haha) maar het is zo'n lief ding en met een beetje strenge aanpak is die ook héél braaf maar dat zit jammer genoeg niet in mijn man. :)

Gisteren vertelde hij wel dat een collega bij hem om het werk een hondje bijhad van zijn grootouders. Een oude yorkshire en de collega had een mandje bij en zijn eten en het bejaarde hondje heeft heel de dag in zijn mand gelegen. Ik vroeg dan heb je hem niet geaaid en dan zei hij ik heb vriendelijk goeiedag gezegd. Ik moest wel lachen dat bedoel ik met houterigheid. Hij weet gewoon niet hoe hij ermee moet omgaan.  :lol: Maar waar toe ik wil komen een rustigere hond is echt iets voor hem.

En dan zou ik graag nog een anekdote vertellen over mijn hond. Bij mijn ouders thuis had ik een Sint Bernard. Geweldig beest en oh wat krijg ik het warm vanbinnen als ik aan haar denk. Ondertussen is zij overleden op een gezegende leeftijd voor dat ras 12 jaar. Enfin toen Lenka een jaartje was kwam mijn vriend voor het eerst bij ons thuis. Hij leerde dus een jonge sint bernard kennen en was er weg van. Hij kwam héél vaak bij ons en hun vriendschap is echt gegroeid. Hij zei vaak oh wat ik haar graag als echte pup gekend. Hij wandelde ook vaak met haar en de eerste sneeuwvlokjes hebben ze samen tegemoet gewandeld. Wij zijn gaan samenwonen en Lenka bleef bij mijn ouders. We hebben geprobeerd haar bij ons te houden maar ze was zo ongelukkig ondanks de wandelingen. Ze had echt nood aan haar kameraden (hadden toen nog drie andere honden) dus is ze bij mijn ouders blijven wonen. Jammer genoeg is daarmee ook hun band gekelderd. Lenka bleef wel een speciaal plekje in zijn hard houden. Maar ze groeide toch uit elkaar. Dus hij kan best vriendschap voelen voor onze hondenvrienden.

Nu zijn zijn argumenten: het op reis gaan (we gaan dus echt niet vaak op reis), de zorg, de "last" enzv eigenlijk vooral het vrij zijn denk ik.

Bij mij is het andersom. Ik ben fan van de grote hondenrassen maar zou nu opteren voor een kleiner. Ik zou het hondje overal (waar kan) mee naar toe nemen. Bovendien vind ik het belangrijk voor mij kinderen om met dieren om te gaan incl een hond. Ik zou zorgen dat we een reis maken waar het hondje mee naar toe kan gaan. Bovendien hebben mijn ouders al gezegd dat hij/zij altijd welkom is. Zij zouden zich ontpoppen als hondensitter. Maar tussen ons gezegd en gezwegen wij maken helemaal niet van die avontuurlijke reizen waar een hond niet welkom is. :)

Ik snap zijn kant van het verhaal wel. Maar als het aan hem ligt is het een nooit en dat kan ik echt niet verdragen. Moet lukken dat iedereen die hij tegenkomt zegt "begin er niet aan" ik snap er niks van. Ondertussen ehbben ze wel allemaal zelf een  hond.  :roll: :roll: Valt het voor hen dan allemaal zo tegen? Ik snap dat eerlijk gezegd niet. Ik heb vroeger nooit dat gevoel gehad en had het iedereen aangeraden... Enfin de omgeving helpt dus ook niet.

Het is een hele boterham geworden en ik zou er nog uren over kunnen doorpraten. Ik blijf het herhalen ik mis het enorm! :)

Offline pipo de clown

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 17014
  • 3147 HV-Punten
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #12 Gepost op: september 07, 2013, 11:01:22 »
Had de reacties voor de mijne daarnet nog niet gelezen...
Als doorgeefgezin voor windhonden, krijg je dan niet vaak honden met "problemen", geeft misschien niet zo'n goed beeld naar hem toe dan?Een hond opvangen van mensen die op reis zijn is idd misschien wel een idee, kan hij even wennen en zien dat het best wel meevalt (raar om dat zo te schrijven maar zo is het waarschijnlijk voor hem)...
Neen, er zijn geen gemakkelijkere beesten dan die galogo's.
Een vriendein hudt er al jaren bij. Ik heb er daar al tientallen gezien en dat zijn stuk voor stuk brave, lieve dieren.

Offline Tinne1990

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 8506
  • 3519 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #13 Gepost op: september 07, 2013, 12:06:36 »
Als ik het zo lees, lijkt je man eigenlijk wel een beetje bang van dieren. In de zin van dat hij er precies vies van is  :denk: Niet willen aanraken, een spin niet durven buiten zetten maar ook niet dood willen/durven doen,...

Offline elliot

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 12033
  • 949 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #14 Gepost op: september 07, 2013, 12:27:49 »
Ik begrijp je heel goed en ben ook al door zo een passage gegaan, zowel met mijn ex man als met mijn huidige vriend.

Toen mijn foxmix Hirsut uit het asiel stierf, wilde mijn vriend niet dat ik opnieuw een hondje bij zou nemen. Hirsut was geen echt simpele, knapte soms eens, plaste in huis, blafte soms veel en hij vond dat heel vervelend. We hadden toen nog 2 grote honden, die buiten leefden.

Maar ik miste mijn terriër zo erg en heb daar veel om geweend. Ongeveer 2 maand later heeft hij toegezegd (zonder dat ik veel gezeurd heb, maar hij zag wel dat ik veel op internet naar hondjes keek) om terug een kleine terriër te nemen. Maar met voorwaarden: geen asielhond of herplaatser, wel een pup om volledig zelf op te voeden, met een stamboom zodat we veel wisten over het karakter van de ouders. Ik twijfelde toen nog tussen een fox, parson en schnauzer (technisch geen terriër, maar gelijkaardig). Foto's laten zien en hij vond de parson het leukste. En zo kwam Iggy er. Hij heeft het zich nog niet beklaagd.

Mss kan je er achter komen, heel precies, waar je man niet zo van houdt bij een hond. En kunnen jullie afspraken maken rond die punten. Duidelijke afspraken over waar de hond zal leven en slapen (binnen, buiten, wasplaats...), wat er gebeurt met vakanties (vb bij ons meestal mee, maar één x per jaar een paar dagen weg zonder honden), hoe en door wie hij opgevoed wordt. Als je onzekerheden kan uitklaren en duidelijke afspraken maken en je je engageert om de hond geen overlast te laten betekenen voor je man, dan lukt het mss wel.

Ik duim voor je, want ik zou ook niet zonder hond kunnen leven  :wink:
NO OUTFIT IS COMPLETE WITHOUT A FEW DOG HAIRS

Offline TerriPoody

  • verslaafde hondenvriend
  • *
  • Berichten: 13225
  • 979 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • Lives with, for & thanks to dogs
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #15 Gepost op: september 07, 2013, 15:30:09 »
Neen, er zijn geen gemakkelijkere beesten dan die galogo's.
Een vriendein hudt er al jaren bij. Ik heb er daar al tientallen gezien en dat zijn stuk voor stuk brave, lieve dieren.

Ja, ik moet wel zeggen, een vriendin van mij heeft er ook eentje en 't is ook een super lief beestje.
Straf eigenlijk na al wat die soms meegemaakt hebben dat ze nog zo lief zijn...



Offline vivtje

  • hondenvriend pro
  • *
  • Berichten: 3575
  • 488 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • ons chekepeeke
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #16 Gepost op: september 07, 2013, 18:48:09 »
Ja, ik moet wel zeggen, een vriendin van mij heeft er ook eentje en 't is ook een super lief beestje.
Straf eigenlijk na al wat die soms meegemaakt hebben dat ze nog zo lief zijn...

Mijn nichtje heeft er ook eentje een schat van een beest, heel speels maar ook een echte flokkerkont
Das mir mein hund viel lieber sei, Sagst du o mensch sei sunde
Der hund blieb mir im sturme treu, Der mensch nicht mal im winde, Groetjes van mij en een poot van Che

Offline Auryn

  • warme hondenvriend
  • *
  • Berichten: 940
  • 261 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • love my animals! <3
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #17 Gepost op: september 07, 2013, 19:06:07 »
Moet lukken dat iedereen die hij tegenkomt zegt "begin er niet aan" ik snap er niks van. Ondertussen ehbben ze wel allemaal zelf een  hond.  :roll: :roll: Valt het voor hen dan allemaal zo tegen? Ik snap dat eerlijk gezegd niet. Ik heb vroeger nooit dat gevoel gehad en had het iedereen aangeraden... Enfin de omgeving helpt dus ook niet.

ik krijg daar dus ook zenuwen van hé!  mijn vader was vroeger dus ook zo als ik altijd achter een hond zaagde...  (of eender wat voor andere dingen), hij ging ALTIJD mening vragen van zijn kennissen/"vrienden", etc...  maarja die zijn allemaal van dezelfde denkwijze, dus wat raad je nu...  "aah nee, want die heeft dat gezegd, en die heeft dat gezegd"...  danku vrienden van papa...  :x  :x

ik denk dat het ook vaak bewust is dat ze naar de mensen gaan waarvan ze wel weten dat ze het uit je hoofd gaan praten.  ongeachte ze zelf dieren hebben.

ik vraag mij dan ook altijd af hoe graag die hun dieren dan eigenlijk zien, als ze het anderen afraden  :?



denk even goed na, wat jij voor hem "opzij schuift", en wat hij voor jou over heeft om dat tegemoet te komen...  ik zou ook nooit meer zonder honden/dieren kunnen leven, en moest iemand mij dat afpakken, weet ik niet goed of ik bij die persoon zou willen blijven eerlijkgezegd.  maarja dat is niet echt zo evident in jouw situatie vermoed ik :D
ik heb het geluk dat mijn vriend een supergrote dierenvriend is, dus dat probleem zal ik gelukkig nooit hebben :)  maar der zijn dan wel weer andere "problemen" maar soit  :lol:
Everything for my animals, forever...

Offline Knorreke

  • startende hondenvriend
  • *
  • Berichten: 40
  • 45 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #18 Gepost op: september 08, 2013, 15:05:21 »
Uit elkaar gaan vind ik wel drastisch. :) Ik vind wel dat hij dat niet heel mijn leven kan "verbieden". Als ik morgen beslis van een hondje te adopteren dan doe ik dat maar in een relatie is het ook vaak een kwestie van geven en nemen. We hebben twee kinderen, we hebben een stevige relatie en ik zie dat ventje doodgraag dus hem laten staan is geen optie. :)

In mijn hart is die zaak al uitgemaakt hoor. Er komt een hondje. Maar wanneer? Wanneer beslis ik om ermee door te gaan... Want er zal sowieso geroezemoes van komen dat is zeker!

In de vakantie had ik me voorgenomen om in september ervoor te gaan. Maar nu is het september en ik heb precies "schrik" nu. Ik haat woorden... Dus stel ik het maar uit.

Ik zie hier op de site regelmatig een hondje ter adoptie verschijnen waarmee ik graag kennis zou maken. :)  Het is echt niet gemakkelijk. 

Ik zeg het als er mensen zijn met tips hoe ik hem het beste kan overtuigen? Ik moet zeggen ik zaag er wel niet over ook weer om woorden te vermijden. Ik hou echt niet van ruzie.  Mss moet ik dus gewoon maar wat meer gaan "zagen"  :eh:

Het is wel echt gek he. Een volwassen vrouw die voor een hondje moet smeken. Zijn het niet meestal de kinderen?  :cheeky: :cheeky:

Offline Auryn

  • warme hondenvriend
  • *
  • Berichten: 940
  • 261 HV-Punten
  • Geslacht: Vrouw
  • love my animals! <3
Re: Heel veel nood aan een hondenmaatje...
« Reactie #19 Gepost op: september 08, 2013, 16:22:21 »
toon hem gewoon aan dat een hondje jouw geluk compleet maakt (of nóg completer), ook gezien je als huisvrouw voldoende tijd hebt om te spenderen aan de opvoeding van de woefie, en dat je dat écht mist.

als hij jou graag ziet, dan mag dat voor hem toch geen struikelblok zijn, als hij zijn vrouw daardoor gelukkig maakt  :weetniet:
« Laatst bewerkt op: september 08, 2013, 17:35:03 door Auryn »
Everything for my animals, forever...

 


Duck hondenvoeding op Hondenvrienden.be



De website Hondenvrienden.be maakt gebruik van cookies.
Door verder te surfen op Hondenvrienden.be gaat u akkoord met het gebruik van deze cookies.
Na het inloggen of registreren verdwijnt deze melding.
SimplePortal 2.3.6 © 2008-2014, SimplePortal